ALGEMEEN MILITAIR VERPLEEGKUNDIGE
Terug naar de homepage
 

Maak uw keuze uit de hieronder getoonde lijst

  

VS 8-570 verschijnt binnenkort.

Ook het voorschrift 8-570 (Klinische richtlijnen BATLS-NLD2011, doctrine voor de geneeskundige verzorger en gewondenhelper) is inmiddels gepuliceerd.

Dit voorschrift is de vernederlandsing van de Britse Joint Service Publication 570 (JSP 570).

 

Beroepsvereniging van militaire verpleegkundigen en verzorgenden.

Kwaliteitsregister Verpleegkundigen & Verzorgenden

”The mind of a nurse is like a parachute; it only works when it’s open”

(vrij naar de Schotse whisky-stoker Sir Thomas Robert Dewar) 

Op 20 mei 2009 is onder andere bovenstaand filmpje ‘We zoeken stoere verpleegkundigen’ als één van de vijf delen van de Geschikt / Ongeschikt- campagne van de Koninklijke Landmacht bekroond met een Magneet van de Stichting Jaarprijzen Personeelscommunicatie (SJP). De landmachtpromo’s zijn gemaakt door de reclamebureaus Publicis en Maximum.

Bovenstaand filmpje is voor het eerst gepubliceerd op 24 september 2008 en geregisseerd door Rick Lenzing van Bij Brand.

Senior nursing officer Hans, werkzaam in de role 2 in Tarin Kowt, Uruzgan, haalt in het Verenigingsblad voor Verpleegkundigen en Verzorgenden in Nederland (nummer 2, april 2008), een mooi voorbeeld aan van de improvisatiekracht van militair verpleegkundigen onder operationele omstandigheden.

De creativiteit kwam tot uiting in de zorg voor een 11 dagen jonge baby, de jongste en lichtste ooit (1,8 kg) in de betreffende role 2. Het babietje was net terug van de operatiekamer en had een lage saturatie: "Geen enkel kapje of slang paste, dus maar een doos opengeknipt en voorzien van cellofaan en een gaatje in de zijkant gemaakt voor de zuurstofslang: een zuurstoftent is zo gemaakt. De saturatie steeg, ons doel was bereikt."

Regiment Geneeskundige Troepen
Spoedeisende hulp (uitwisseling van kennis en informatie)

 

BAKERMAT VAN DE (MILITAIRE) VERPLEEGKUNDE

De Krimoorlog – gevoerd tussen 1853 en ’56 tussen het imperium Rusland aan de ene kant en het Ottomaanse rijk (Turkije), Engeland en Frankrijk aan de andere – was in veel opzichten een, voor die tijd, moderne oorlog. In deze oorlog ligt de oorsprong van de moderne verpleegkunde…  

Tijdens deze oorlog is, tijdens de Slag bij Balaklava op 25 oktober 1854, de beroemde Charge of the Light Brigade uitgevoerd. Deze fatale veldslag staat in de krijgsgeschiedenis te boek als een blunder van formaat: door een misverstand en oorlogsretoriek voerde de Engelse cavalerie een aanval uit tegen… Russische artilleriestellingen. Veel van de 600 lansiers en hun paarden kwamen in minder dan een ½ uur om het leven, hun commandant – Lord Cardigan – overleefde.

De Engelsman William H. Russell van The Times versloeg als eerste journalist aller tijden de Krimoorlog. Het verslag dat Russell vanuit de Krim gaf over het gebrek aan levensmiddelen, materiaal en de slechte levensomstandigheden van de Britse troepen te velde, bleef niet onopgemerkt. Het leidde tot de val van de Britse regering en Russell werd in Engeland als een held onthaald. In het minder kritische The Illustrated London News verschenen tegelijkertijd oorlogsfoto’s van Roger Fenton, de eerste oorlogsfotograaf aller tijden. Zijn foto's werden juist gebruikt om de afkeer tegen deze impopulaire oorlog tegen te gaan – als een tegenreactie op de anti-oorlogsreportages van Russell in The Times. De wreedheid van de Krimoorlog kwam, behalve in nutteloze charges, ook tot uitdrukking als eerste oorlog waarin contactmijnen werden gelegd.

In deze context arriveerde op 4 november 1854, toen de Krimoorlog al een ½ jaar woedde, de Engelse Florence Nightingale in Istanbul. Gevraagd door de Minister van Oorlog, Sidney Herbert, was ze op 21 oktober met 38 andere verpleegsters uit Engeland vertrokken.

Hoewel de Engelse legerleiding ter plaatse - en dan met name Sir Dr. John Hall, het hoofd van de medische dienst van het Britse expeditieleger - in het begin de hulp van de vrouwelijke (!) verplegers halsstarrig weigerden – onder andere omdat de Fransen hun geneeskundige inrichtingen wèl geregeld hadden en vrouwen nou niet bepaald als een aanwinst voor de krijgsmacht werden gezien – namen Nightingale en de haren toch de zorg voor duizenden Engelse, Franse en Turkse militairen op zich.

Niet ten onrechte: de mortaliteit onder de gewonde militairen was hoog. In februari 1855 overleed 42% van de militairen die in het ziekenhuis werden verpleegd. Nightingale zag in dat de uiterst slechte hygiëne en sanitaire voorzieningen daar mede de oorzaak van waren.

Daarnaast was er gebrek aan zelfs de meest basale dingen: handdoeken, schone kleren, zeep.

Gewonden en zieken in Scutari

Gewonden en zieken in Scutari

(© foto: Cornelius Jarez Hughes, in bezit van The Royal Collection of Her Majesty Queen Elizabeth II

Een dag na haar aankomst schreef zij Queen Victoria een brief over deze omstandigheden: "We hebben nu 7 kilometer bedden die nog geen halve meter uit elkaar staan [...] van alle dysenteriegevallen is de helft gestorven [...] Deze arme kerels dragen de pijn van de verminking met een bovenmenselijke heldenmoed, of sterven, of worden opengesneden zonder ook maar één keer te klagen [...] Ik denk dat het gemiddeld aantal ledematen per patiënt nog niet eens drie is [....]".

Florence Nightingale aan het werk

De gewonden waren – mede als gevolg van een bootreis over de Bosporus – ernstig verzwakt door met name cholera en dysenterie – beiden bacteriële infectieziekten – maar ook door gangreen en tyfus.

Florence Nightingale zou 2 jaar lang werken in een oude kazerne van de Turkse artillerie, de Selimiye Barakken (Selimiye Kislasi). Die stond èn staat nog steeds in Scutari, het tegenwoordige Usküdar. In deze barakken werd een ordelijk, normaal functionerend ziekenhuis draaiend gehouden, waar de verzorging van gewonde militairen voor het eerst systematisch werd aangepakt.

De sterfte onder de Engelse gewonden was in het tweede jaar nog maar 2,2%, in het eerste jaar nog 23%. Met deze geweldige verbeteringen legde Nightingale feitelijk de grondslag voor de moderne verpleegkunde.

Haar 'Notes On Nursing' (1860) werd binnen onafzienbare tijd de bijbel voor de moderne verpleegkunde.

Terug naar Boven

 

OPMAAT NAAR DE VERPLEEGKUNDIGE

Het fenomeen van de Algemeen Militair Verpleegkundige (AMV’er) is binnen de Geneeskundige Dienst geïntroduceerd in 2000. Pas in augustus 2004 werd het 100ste diploma verpleegkundige op MBO-niveau aan een militair uitgereikt: sergeant Arjan Bergman.

Vóór de invoering van de AMV’er werd de taak van de geneeskundig onderofficier te velde voornamelijk verricht door onderofficieren die de cursus traumatologie met goed gevolg hadden afgelegd. Zij mochten zich Initieel Oorlogs Traumatoloog (IOT’er) noemen.

Hoewel de naamgeving bepaald niet de lading van de werkzaamheden van de IOT’er dekte (een èchte traumatoloog of ongevalschirurg coördineert de multidisciplinaire aanpak bij traumazorg), was de groep traumatologisch opgeleiden zeer enthousiast en werden zij door veel commandanten bijna op een voetstuk geplaatst.

De IOT’er (functienummer R01X0) deed op de eenheid onder andere een voorselectie uit de zieken, zwakken en misselijken voor het spreekuur van de arts, ondersteunde zijn eenheid NONEX tijdens oefeningen e.d. en was op uitzendingen de voorloper van de huidige verpleegkundige. Soms verrichtte hij zelfs taken als ambulanceverpleegkundige.

De IOT’er was – dankzij zijn opleiding (indertijd met eenzelfde enthousiasme geïnitieerd door de luitenant-kolonel arts Gertjan Gort) maar nog zonder een BIG-registratie – onder bepaalde omstandigheden gerechtigd handelingen uit te voeren die normaliter uitsluitend door een arts mogen worden uitgevoerd. Deze ‘bepaalde omstandigheden’ gingen beduidend verder dan het zonder opdracht in noodomstandigheden optreden…

Deze ‘voorbehouden handelingen’ voerde de IOT’er uit als verlengde arm van de arts. Daartoe beschikte de IOT’er over een uitrusting die was ondergebracht in 2 aluminium koffers (NSN: 6545-17-056-4383). De koffers herbergden alle artikelen om protocollair getrainde handelingen volgens het ABCD-protocol te kunnen uitvoeren. De artikelen komen vrijwel allemaal ook nog voor in de uitrusting van de AMV’er:

  • afzuigpomp
  • arterieklemmen ‘Crile’ en ‘Kelly’
  • beademingsmasker
  • beenzaagdraad ‘Gigli’
  • bloeddrukmeter
  • chirurgische scharen ‘Mayo’ stomp-stomp en spits-stomp
  • cricothyrotomieset ‘Nu-Trake’
  • cuff-drukmeter
  • endotracheaalcathetertang ‘Magill’
  • gewondentransportzeil
  • infuus-drukzak
  • infuusverwarmer met instant heatpack
  • koortsthermometer
  • laryngoscoop
  • reflexdiagnoselamp
  • resuscitator ‘Mark III’
  • stethoscoop 'Yamasu’
  • verbandschaar
  • vingerringzaag
  • wondtoiletnet (steriliseerdoos)
  • zuurstofsaturatiemeter ‘Nonin 8500’

Daarnaast nog de verschillende (ampul)medicijnen (zoals Diazepam, Diclofenac, Ketamine, Lidocaïne, morfine en Narcan), ademhalingscanules ‘Guedel’ (Mayo-tubes) in verschillende maten, afbindband ‘Bumm’, afbindslang ‘Schlauch’, afzuigcatheters, drainagecatheter met trocar (t.b.v. lage thoraxdrain), endotracheale catheters in verschillende maten en voersonde, hechtdraad en –pleisters, infuusnaalden ‘Venflon’ in verschillende maten, -pleisters ‘Tegaderm’ en –vloeistoffen (natriumchloride 0,9% en Ringerlactaat),  zowel injectienaalden als –spuiten in verschillende maten, kleefpleisters, kleppen van Heimlich, maagsondes, mondsperders, naaldvoerder ‘Mayo-Hegar’, nekkraag ‘Stifneck’, obturators, pincetten (anatomisch, chirurgisch en splinter-), pneumothoraxventiel ‘Asherman’, reddingsdekens, scalpels, snelverbanden in verschillende maten, tongspatels, synthetische en vette watten, windsels, wondfolie, -pleisters en –verbanden in verschillende maten, en zelfhardende (fiberglas) spalken.

Een set IOT-koffers... nauwelijks verschillend van de huidige set AMV-koffers

Een set IOT-koffers

Binnen het huidige functiebestand aan AMV’ers worden de oud-IOT’ers soms, niet geheel ten onrechte, aangeduid als de ‘groene verpleegkundigen’: vooraleerst militair, dan pas verpleegkundige.

Hoewel de IOT’er bij sommige commandanten wellicht op een voetstuk heeft gestaan, mag niet worden vergeten dat de AMV’er – juist door zijn opleiding – in de regel beter in staat is zijn eigen grenzen aan te geven. Grenzen die niets te maken hebben met anatomische, fysiologische, allopathische of pathologische kennis, maar juist met ethiek, normen en waarden e.d.

Terug naar Boven

 

VERPLEEGKUNDIGE BELOFTE

Belofte van de verpleegkundige tot goed hulpverlenerschap

Terug naar Boven

 

INTRODUCTIE TOT DE VERPLEEGKUNDIGE

De AMV’er is – volgens artikel 3 van de Wet op de beroepen in de individuele gezondheidszorg (BIG) – een zgn. functioneel zelfstandige.
Dat houdt in dat een verpleegkundige volgens zijn registratie in het BIG-register de beschermende beroepstitel ‘verpleegkundige’ daadwerkelijk mag voeren én dat hij valt onder het tuchtrecht.

De artikel-3-beroepsgroepen zijn:

  • apotheker
  • arts
  • fysiotherapeut
  • gezondheidszorgpsychologen (klinisch psycholoog)
  • psychotherapeut
  • tandarts
  • verloskundige
  • verpleegkundige

Terug naar Boven

 

VOORBEHOUDEN HANDELINGEN

De grondgedachte van de Wet BIG is dat in beginsel iedereen alle geneeskundige handelingen mag verrichten. De wet maakt op deze vrijheid uitzonderingen. Zo zijn sommige handelingen voorbehouden aan bepaalde categorieën beroepsbeoefenaren die de wet bevoegd verklaart.

Het betreft dan handelingen die een aanmerkelijk risico met zich meebrengen voor de gezondheid wanneer zij door niet-deskundigen worden uitgevoerd. Het verrichten van een voorbehouden handeling door een niet bevoegd verklaarde beroepsbeoefenaar levert een strafbaar feit op. Op het strafbaar feit wordt de beroepsbeoefenaar getoetst aan het tuchtrecht.

De wet noemt als voorbehouden handelingen:

  • cardioversie
  • catheterisaties en endoscopieën
  • defibrillatie
  • elektroshock
  • gebruik van radioactieve stoffen en ioniserende straling
  • heelkundige handelingen
  • kunstmatige fertilisatie
  • narcose
  • puncties en injecties
  • steenvergruizing
  • verloskundige handelingen

Voorbehouden handelingen mogen worden verricht door twee groepen
beroepsbeoefenaren:

  • zelfstandig bevoegden
  • niet zelfstandig bevoegden

Per categorie voorbehouden handelingen geeft de wet aan welke groep beroepsbeoefenaren zelfstandig bevoegd is. De Wet BIG verleent alleen rechtstreeks zelfstandige bevoegdheden aan (tand)artsen en verloskundigen. Zij mogen op eigen gezag, dus zonder opdracht van een ander, voorbehouden handelingen verrichten. De bijbehorende indicatie(s) kunnen zij zelf stellen.

Uiteraard mogen zij niet de grenzen overschrijden van hun deskundigheidsterrein, zoals dat in de wet is omschreven. Bovendien moeten zij bekwaam zijn om de handelingen naar behoren te verrichten.

Niet alleen artsen, tandartsen en verloskundigen mogen voorbehouden handelingen uitvoeren. Ook anderen, zoals verpleegkundigen, ziekenverzorgenden, operatieassistenten en radiologisch laboranten mogen dat. Zij behoren echter tot de groep van de niet-zelfstandig bevoegden. Anders dan artsen, tandartsen en verloskundigen stellen zij géén indicatie en werken zij te allen tijde in opdracht van een zelfstandig bevoegde.

Ook beoefenaren van niet wettelijk geregelde beroepen kunnen niet zelfstandig bevoegd zijn. Dit is de grondgedachte van de Wet BIG: feitelijk is iedere beroepsbeoefenaar in de individuele gezondheidszorg die A) daartoe een opdracht heeft gekregen én B) daartoe bekwaam is, bevoegd om voorbehouden handelingen uit te voeren.

Terug naar Boven

 

verpleegkundigen binnen de krijgsmacht

Zowel MV’er als AMV’er zijn civiel opgeleid tot verpleegkundige op MBO-niveau en in het BIG-register ingeschreven. De wetten en regels die gelden voor de verpleegkundige zijn uiteraard ook van toepassing op de (Algemeen) Militair Verpleegkundige die werkzaam is binnen de krijgsmacht werkzaam is. Ook de (A)MV'er staat altijd onder eindverantwoordelijkheid van een arts, bijvoorbeeld een Algemeen Militair Arts (AMA) zijn.

De verpleegkundige binnen de Koninklijke Landmacht werkt dus eveneens altijd in opdracht van een zelfstandig bevoegde. Maar in tegenstelling tot de verpleegkundige in de civiele zorginstelling, is het zeer wel mogelijk dat militaire verpleegkundige een indicatie stellen. Dat moet ook wel: zij zijn degenen die de compounds afgaan, in de nabijheid van het optreden van eigen troepen.

De AMV'er zal, in tegenstelling tot de arts, als eerste bij een (trauma)slachtoffer aanwezig zijn. Hier geldt het principe van de ‘verlengde arm’, waarbij de arts - indien mogelijk - om advies kan worden gevraagd via de radio.

Terug naar Boven

 

GENEESKUNDIGE BEHANDEL- EN AFVOERKETEN

Het grootste verschil tussen de civiele behandeling van traumaslachtoffers en de militaire aanpak, is het einddoel. In de burgermaatschappij is dit primair de behandeling van het slachtoffer, in de militaire setting is de behandeling van een slachtoffer een middel om een militair einddoel te bereiken: behoud van gevechtskracht/crisisbeheersingsvermogen.

Dit is het product dat een krijgsmacht traditiegetrouw levert. De geneeskundige behandel- en afvoerketen van de Geneeskundige Dienst staat onverkort ten dienste van de commandant. Geen enkele commandant is immers gebaat bij een verminderde gevechtskracht (inzetbaarheid). Instandhouding van de gevechtskracht komt voor de Geneeskundige Dienst neer op het onder andere uitvoeren van preventieve en curatieve skills en drills:

curatief

genezen van ziekte of gebrek

preventief

voorkomen van ziekte of gebrek

Hoewel voorkomen altijd beter is dan genezen, kan niet altijd worden vermeden dat curatief moet worden opgetreden. Te denken valt aan infectieuze aandoeningen, gevechtsstress, road & traffic accidents (RTA’s), koude- en warmteletsels en niet in de laatste plaats verschillende soorten multi-traumata. Gecompliceerde en spoedeisende verwondingen komen tijdens moderne conflicten frequent voor: complicaties door schot- en scherfwonden aan ademhalingsorganen, bloedvaten, ledematen en gezichtsvermogen, blast- en crushletsel en brandwonden.

Hoezeer verwondingen ook gerelateerd zullen blijven aan conflicten, laten Amerikaanse statistieken zien dat het aantal militairen dat overlijdt in conflictgebieden afneemt (Killed In Action, KIA), terwijl het aantal militairen dat overlijdt als gevolg van verwondingen nu juist toeneemt (Died Of Wounds, DOW).

Overlijden als gevolg van verwondingen komt hoofdzakelijk voor rekening van complicaties bij shock en infecties. Traumazorg heeft een zeer hoge prioriteit. Hierbij is het goed te weten wat de belangrijkste vermijdbare doodsoorzaken op het slagveld zijn:

  • ademwegobstructies (A) door aangezichts- en kaakletsels (maxillofaciale traumata)
  • spanningspneumothorax (B)
  • verbloedingen door wonden aan de extremiteiten (C)

 

WO II

Vietnam

OEF/OIF*

K.I.A. (%)

23,7

21,3

12,5

D.O.W. (%)

3,4

3,5

4,1

Totale mortaliteit (%)

22,8

10,5

8,8

* OEF = Operation Enduring Freedom (Afghanistan), OIF = Operation Iraqi Freedom (Irak)

Om geneeskundige ondersteuning mogelijk te maken zal de commandant een goed opgeleide en getrainde geneeskundige behandel- en afvoerketen eisen.

Belangrijk in de ketenzorg is dat die:

  • een flexibele organisatiestructuur (geneeskundige behandel- en afvoerketen) heeft
  • gepland is (volgens een Plan van Gezondheidszorg)
  • geregisseerd wordt in ruggespraak met de operationele commandant
  • volgtijdelijke (opeenvolgende) continuïteit in de zorg garandeert
  • zo kort mogelijk is (zo weinig mogelijk overlaadmomenten)
  • zo snel mogelijk kan reageren

De keten bestaat uit 3 schakels:

alle overige militairen

het geneeskundig (hulp)personeel

de geneeskundige inrichtingen

De militaire gezondheidszorg moet aan hoge kwaliteitseisen voldoen. In de ketenzorg staat te allen tijde de patiënt, die om zorg vraagt, centraal. Alles moet in het werk worden gesteld om de patiënt vanuit de voorste linie A) in een zo goed mogelijk gestabiliseerde toestand, B) door een zo professioneel mogelijke zorgverlener en C) zo spoedig mogelijk in een zo goed mogelijk uitgeruste geneeskundige inrichting te krijgen.

Als geldt dat de keten(zorg) net zo sterk is als de zwakste schakel, dan geldt dit zeker binnen de geneeskundige behandel- en afvoerketen. Goede ketenzorg, te beginnen bij de spoedeisende hulpverlening te velde, is alleen mogelijk als alle schakels kwalitatief goed functioneren en correct op elkaar zijn afgestemd.

Zo feilloos mogelijk functioneren is alleen mogelijk wanneer de ketenzorg zo weinig mogelijk schakels bevat; alleen schakels die noodzakelijk zijn voor een verbetering van de geneeskundige behandel- en afvoerketen. Zulke verbeteringen – zoals onderlinge bereikbaarheid, afstemming van protocollen en procedures, correcte overdracht en nauw overleg – hebben een gunstig effect op de (keten)zorg.

Terug naar Boven

 

GRONDSLAGEN, HOOFDLIJNEN EN SYSTEEMEISEN

Op 16 juli 2002 verscheen de eerste editie van de ‘Grondslagen, Hoofdlijnen en Systeemeisen Militaire Gezondheidszorg’ (SG V/19, afgekort ‘GHS’). Op 26 oktober 2007 is de meest recente versie gepubliceerd, die van kracht is geworden sinds 1 november 2007. Het document kan hier worden gedownload.

De militaire gezondheidszorg is gericht op het bewaken, bevorderen en zo nodig herstellen van de gezondheid van de militair. De militaire gezondheidszorg draagt bij aan de onbelemmerde uitvoering van de operationele taak van de individuele militair en zijn eenheid. De gezondheidszorg voor de krijgsmacht richt zich, met inachtneming van de omstandigheden waaronder de krijgsmacht moet opereren, de uitvoering van de operationele taak en de eisen die in dit kader aan het personeel worden gesteld, op de in Nederland civiel gebruikelijke kwaliteitsnormen, de Nederlandse wetgeving en de Nederlandse professionele standaard. De militaire gezondheidszorg volgt de verplichtingen voortvloeiend uit internationale verdragen.

Het document formuleert de inspanningsverplichting van de krijgsmacht om verantwoorde zorg te kunnen leveren. De gezondheidszorgprocessen staan ten dienste van én moeten aansluiten bij het operationele optreden van de te ondersteunen eenheden. De militaire organisatie moet daarom rekening houden met de (operationele) omstandigheden, met de wijze van uitvoering van de operationele taak en met de eisen die - om die reden - aan het personeel moeten worden gesteld.

Terug naar Boven

 

OPLEIDINGSTRAJECT

De AMV’er volgt gedurende ± acht maanden een militair-geneeskundige vervolgopleiding op de afgeronde civiele opleiding tot verpleegkundige in het Middelbaar Beroeps Onderwijs (MBO).
De militaire vervolgopleiding zijn de zgn. Aanvullende Deel Kwalificaties (ADK’s), die worden gevolgd aan het Instituut Defensie Geneeskundige Opleidingen (IDGO) op de Korporaal van Oudheusdenkazerne in Hilversum.

Onderwerpen die in de ADK’s aan bod komen zijn:

  • Automatische Externe Defibrillator (AED)
  • Assistent in de militaire doktersapotheek (AMDAP)
  • Basic Life Support (BLS, reanimatie)
  • Basisreddingstechniek (BRT)
  • Bedrijfsgezondheidszorg
  • Duikersziekten
  • Eerstelijns gezondheidszorg
  • Fysiotherapie (in relatie tot de eerstelijnsgezondheidszorg)
  • Geneeskundige regelingen
  • Gezondheidswetgeving
  • Instrumentenleer (hechtsetje en wondtoiletnet)
  • Laboratorium
  • Major Incident Medical Management and Support (MIMMS)
  • Medische aspecten NBC (MANBC)
  • Modules van de Stichting Opleidingen Scholingen Ambulancehulpverleners (SOSA)
  • Omgaan met medisch(e) apparatuur en materieel
  • Organisatie- en Werkwijze (OWW)
  • Pre-Hospital Trauma Life Support (PHTLS, inclusief EHBO)
  • Rouwverwerking & Stervensbegeleiding

Van de ADK’s maakt ook een stageperiode van vier weken deel uit, bedoeld voor het opdoen van praktische ervaring in de eerstelijns gezondheidszorg.

De ADK’s zijn bedoeld om de AMV’er, die ook onder de moeilijkste omstandigheden zal worden ingezet, specialistisch te trainen. De AMV’er kan (een deel van de) ketenzorg bieden door protocollair te werk te gaan.

Terug naar Boven

 

BEPROEVINGS- EN TRAININGSCENTRUM

Gebouw 53 op het IDGO te Hilversum

In gebouw ‘Willem van der Zaan’ – gebouw 53 op het Instituut Defensie Geneeskundige Opleidingen (IDGO), gelegen aan de appèlplaats – bevindt zich het Beproevings- en Trainingscentrum (BTC). Willem van der Zaan (1621-1669) was een schout-bij-nacht van de Koninklijke Marine. De naamgeving van het gebouw onderstreept het krijgsmachtbrede (joint) karakter van het IDGO.

Het BTC is met name bedoeld om eenheden, die zijn aangewezen voor een uitzending, te trainen in de gehele gewondenbehandel- en afvoerketen: van ZHKH, via CLS en gewondenverzorgers (PTLS) tot en met de AMV’er en de geneeskundige inrichting (hulppost).

Daartoe is in “de kerk” een infrastructuur met alle faciliteiten ingericht die de eenheden onder leiding van Observer/Trainers (O/T’ers) gebruiken. De O/T’ers zijn afkomstig van het Kennis- en Trainingscentrum Geneeskundige Dienst Koninklijke Landmacht.

Met behulp van LOTUS-slachtoffers worden reële settingen/moulages nagebootst, die worden uitgespeeld en geëvalueerd. De eindevaluatie van het trainingsmoment wordt aangeboden aan de commandant van de getrainde eenheid; het IDGO zelf, noch het BTC geven een waardeoordeel aan de uitslag.

Terug naar Boven

 

Een medic van het KCT aan het werk

Een medic van het KCT aan het werk

 

EMERGENCY MANAGEMENT OF SEVERE BURNS

Op 24 april 2008 vond op het IDGO een introductie plaats tot de cursus EMSB. In plaats van het geven van de cursus - normaliter georganiseerd door de Nederlandse Brandwonden Stichting in samenwerking met de brandwondencentra (Beverwijk, Groningen en Rotterdam) en het Ministerie van Defensie - werd EMSB nu in de vorm van een lezing (ochtend) en diverse workshops (middag) gepresenteerd, opdat een groot aantal cursisten-AMV alsook artsen kennis konden nemen van EMSB.

De verwijzingscriteria naar brandwondencentra zijn:

  • TVLO > 10% bij volwassenen
  • TVLO > 5% bij kinderen en bejaarden
  • Diepe brandwonden > 5% TVLO
  • Brandwonden met inhalatietrauma, geassocieerd letsel of bij pre-existente ziekten die het beloop nadelig kunnen beïnvloeden
  • Elektrische verbrandingen
  • Chemische verbrandingen
  • Brandwonden in functionele gebieden: gelaat, handen, voeten, grote gewrichten, perineum en genitaliŽn

TVLO: Totaal Verbrand Lichaams Oppervlak.

**

Inhalatietrauma: letsel aan bovenste (en onderste) luchtwegen dat is ontstaan door het inademen van giftige, hete of prikkelende gassen of dampen en roetpartikels. De vorming van glottisoedeem (zwelling in het slijmvlies van de larynx) leidt vaak tot verstikking.

***

Geassocieerd letsel: letsel dat gewoonlijk samengaat met het brandletsel.

****

Pre-existente ziekten: ziekten die al bestonden vóór het brandletsel.

Download hier het EMS-protocol (356 kB)

Terug naar Boven

 

DOCUMENTATIE

 

Terug naar Boven

 

'WHERE THERE IS NO DOCTOR'

‘Where There Is No Doctor. A Village Health Care Handbook’ van David Werner, Carol Thuman en Jane Maxwell, verscheen voor het eerst in 1973. Sindsdien is het boek uitgegroeid tot een bijbeltje voor personeel in de gezondheidszorg wereldwijd.

De inhoud van het klassieke handboek, uitgegeven door The Hesperian Foundation, drijft op deskundigheid die is opgedaan in het veldwerk in de elementaire gezondheidszorg in afgelegen gebieden in ontwikkelingslanden.

Ook deze uitgebreide en gebruiksvriendelijke (met index) versie verstrekt praktische en gemakkelijk te begrijpen informatie over diagnostiek en preventie van verwondingen en ziekten, met name gericht op zelfzorg. Speciale aandacht gaat uit naar voeding, besmetting en ziektepreventie.

De geüpdate versie (mei 2007) is hier (11,2 MB) beschikbaar in Portable Document Format (PDF).

Terug naar Boven

 

SOSA & PHTLS

Download hier de onderstaande documenten van de Stichting Opleiding Scholing Ambulancehulpverlening (SOSA)

Terug naar Boven

 

BOEKEN AMV-OPLEIDING (ADK's)

‘Anamnese en lichamelijk onderzoek’
(Elsevier Gezondheidszorg, 2006, ISBN 9035228715)

‘Anatomie en fysiologie van de mens’
(Thieme Meulenhoff, 2007, ISBN 9006950955)

‘Basisboek pathologie’
(Thieme Meulenhoff, 2004, ISBN 9006920452)

‘Coëlho. Zakwoordenboek der Geneeskunde’
(Elsevier Gezondheidszorg, 2006, ISBN 9062286372)

‘Diagnostiek van alledaagse klachten. Bouwstenen voor rationeel probleemoplossen’
(Bohn Stafleu van Loghum, 2005, ISBN 9031344079)

‘Gezondheidswetgeving in de praktijk. Tekstuitgave 2007’
(Bohn Stafleu van Loghum, 2007, ISBN 9031352036)

‘Kleine kwalen in de huisartspraktijk’
(Elsevier Gezondheidszorg, 2007, ISBN 9035229587)

‘Onderzoek van het bewegingsapparaat. Fysische diagnostiek in de algemene praktijk’
(Bohn Stafleu van Loghum, 2001, ISBN 9031332976)

Terug naar Boven

 

links voor de amv'er

 

WAR SURGERY IN AFGHANISTAN AND IRAQ

In juli 2008 verscheen relatief onopgemerkt War surgery in Afghanistan and Iraq: A Series of Cases, 2003-2007’. Een boek dat is gepubliceerd door het Office of the Surgeon General van het United States Department of the Army, het Borden Institute en het Walter Reed Army Medical Center.

Het boek is samengesteld door Lieutenant Colonel Shawn Christian Nessen, Ret. Colonel Dave Edmond Lounsbury en Ret. Colonel Stephen P. Hetz – allen zelf chirurgen – telt 464 pagina’s en ruim 450 kleurenfoto’s. Het voorwoord is van ABC News-correspondent Bob Woodruff, die in 2006 in Irak zwaargewond raakte door een improvised explosive device (IED). Daarbij drong een granaatscherf zijn hersenen binnen, waardoor een deel van zijn schedel moest worden verwijderd.

Het boek (ISBN: 9780981822808) kost 71 dollar en kan alleen worden besteld bij het Amerikaanse Government Printing Office (GPO).

War surgery in Afghanistan and Iraq’ is behalve een handboek voor chirurgen – waarin 53 ‘battlefield doctors’ in 83 casuïstieken klinisch vertellen over de nieuwste (operatie)technieken – een getuigenis van het ware karakter van hedendaagse oorlogsvoering. Met niet enkel gewonde, ook gesneuvelde Amerikanen, Afghanen en Irakezen, soms ook kinderen. De meeste foto’s zijn genomen door David Leeson, in 2004 winnaar van de Pulitzer Prize.

© de Volkskrant, 8 augustus 2008

Download hier het artikel 'Niets verhullende medische oorlogsafbeeldingen in de twintigste eeuw. Een historisch essay aan de hand van een zojuist verschenen boek' van dr. Leo van Bergen (Nederlands Militair Geneeskundig Tijdschrift, maart 2009, 603 KB)

Terug naar Boven

 

EMERGENCY NURSING PEDIATRIC COURSE

Afgekort: PAT. Eerste beoordeling, zonder gebruikmaking van diagnostische hulpmiddelen, of een kind ziek of niet ziek is:

General Appearance

TICLS (“Tickles”)

 

T = Tone
Reacties?  Beweegt kind? Verzet zich tegen onderzoek? Goede spiertonus? Lusteloos of slap?

 

I = Interactiveness
Interactie. Afwezig of alert? Grijpt kind naar instrument (penlamp, tongspatel)? Niet geïnteresseerd?

 

C = Consolability
Kan kind getroost worden?

 

L = Look / Gaze
Oogcontact.  Glazige of starende blik? Geeft ‘niet thuis’?

 

S = Speech / Cry
Correct taal bij leeftijd? Spontane en sterke stem? Of gedempt, schor, zwak?

 

Work of Breathing

Ademfrequentie; abnormale ademgeluiden (heesheid, rochel, snurk, stridor).

 

Abnormale houding: ‘sniffing position’ (hoofd naar achteren gekanteld); ‘tripoding’ (naar voren leunen op twee gestrekte armen); weigert te gaan liggen.

 

Thoraxretracties: intercostaal (tussen ribben); substernaal (onder borstbeen); supraclaviculair (boven sleutelbeen).

 

Neusvleugelen: gespreide neusvleugels tijdens inspiratie om meer zuurstof binnen te krijgen.

 

Circulation to the Skin

HUIDSKLEUR

 

anemisch

 

cyanotisch

 

vlekkerig

De geslaagden van de cursus Emergency Nursing Pediatric Course (ENPC) die op 8 en 9 december 2009 werd gegeven in Ermelo door zorg van de Stichting Trauma Nursing Nederland.

Terug naar Boven

Bron: 'Bloedverwant' (Stichting Sanquin Bloedvoorziening, jaargang 8, nummer 3, 2009).

V&VN Militaire Verpleegkunde en Verzorging

Bron: 'V & VN Magazine' (jaargang 5, nummer 1, februari 2010).

Zomaar een dag in de role 2 op Kamp Holland, Tarin Kowt, Uruzgan.

Muzlema van vijf heeft met een vlindermijn gespeeld. Ze heeft operaties nodig aan arm, buik en been die zwaar gehavend zijn. Chirurg Johan (afbeelding onder) maakt zich op voor de tweede operatie. Op de intensive care draagt verpleegkundige Arjan (afbeelding boven) baby Essakhan van negen maanden die net geopereerd is aan een darmvernauwing.

Foto’s: Sven Torfinn.

Bron: Internationale Samenwerking, nummer 9, november 2009.

Tactical Medicine (Optimal Care in a Tactical Environment)

Tactical Medicine (Optimal Care in a Tactical Environment)

Gewoon kijken!!!

(powered by aXmag)

 

 

Laatste update:07.12.2013