APOCALYPSE NOW
Terug naar de homepage
 

Apocalypse Now...

“I love the smell of napalm in the morning” (“Ik hou van de geur van napalm in de morgen"). Dit is zonder twijfel één van de bekendste citaten uit de filmwereld. Het zinnetje waarmee Lieutenant Colonel Bill Kilgore (Robert Duvall) onsterfelijk werd in de filmklassieker ‘Apocalypse Now’ uit 1979:

“You smell that? Do you smell that? Napalm, son. Nothing else in the world smells like that. I love the smell of napalm in the morning. You know, one time we had a hill bombed, for twelve hours. When it was all over I walked up. We didn't find one of 'em, not one stinkin' dink body. The smell, you know that gasoline smell, the whole hill. Smelled like... victory. Someday this war's gonna end...”

Terug naar Boven 

De quote van Lt. Col. Kilgore valt in een beruchte scène: vanuit helikopters wordt een nabijgelegen Vietnamees oord aangevallen met napalm. Indrukwekkend schalt uit de heli-luidsprekers Die Walküre (The Ride of the Valkyries) van Richard Wagner. Hiermee lijken de napalmaanval en Kilgore’s fanatische commentaar de essentie van de film.

Bijna alle originele soundtrackmuziek is gecomponeerd door Carmine Coppola (1916-1991), de vader van regisseur Francis Ford Coppola (Detroit, 7 april 1939). Uitzonderingen zijn The End van The Doors, Wagner’s luidsprekermuziek en… ‘Susie-Q’ van Dale Hawkins. De originele bluesrock van Susie Q van zanger/gitarist Dale Hawkins onderscheidt zich door de gitaarpartij van James Burton.
 
Inclusief de 238 draaidagen op locatie op de door stormen getroffen Filippijnen, deden Coppola en zijn editors er ruim 700 dagen over om uit het ruwe beeldmateriaal een film samen te stellen met een lengte van 2 uur en 33 minuten. Uiteindelijk bleek ‘Apocalypse Now’ een even spectaculair als krankzinnig meesterwerk. Overigens allesbehalve een gewone oorlogsfilm; eerder een film over de waanzin van oorlog(voering). Met in de hoofdrollen Marlon Brando, Robert Duvall en Martin Sheen.

‘Apocalypse Now’ is een cinematografische vingeroefening op de roman ‘Heart Of Darkness’ van Joseph Conrad uit 1899. Is de roman het relaas van een moeizame tocht stroomopwaarts de rivier Congo naar de donkere binnenlanden van Afrika, de film is het verslag van een moeizame expeditie stroomafwaarts de rivier Nung in Vietnam: middenin de Vietnamoorlog krijgt de jonge Captain Benjamin L. Willard (Martin Sheen) de strikt geheime opdracht om de afvallige, volledig doorgedraaide Colonel Walter E. Kurtz (Marlon Brando) te vermoorden.

Terug naar Boven

Terug naar Boven

Terug naar Boven

Terug naar Boven

Terug naar Boven

Download hier SUSIE Q van DALE HAWKINS

De film begint met Willard van de U.S. Army Intelligence op een hotelkamer in Saigon. Het is 1968. Van General Corman (Gervais Duan Spradlin) krijgt hij opdracht om Kurtz op te sporen.

Maar Willard wordt, onder invloed van drank, achtervolgd door dwanggedachten aan helikopters, geweervuur en oorlog. En hij is niet de enige…

De man die hij moet opsporen, Kurtz, is zo gek als een deur geworden door de gruwelen van de oorlog. Door de hogere legerleiding in Saigon wordt hij als een gevaar voor zichzelf en zijn omgeving beschouwd. Hij leeft teruggetrokken in de Cambodjaanse jungle, waar hij in zijn eentje de oorlog wil voortzetten en niet naar de legerleiding wenst te luisteren.

Download hier DIE WALKURE van RICHARD WAGNER
De missie tegen Kurtz – een veelvuldig onderscheiden militair – is om meer dan één reden niet zonder risico: diep in het oerwoud heerst hij over een wreed, koppensnellend bergvolk, dat hem zowel verafgood als minacht.

Bij zijn zoektocht naar Kurtz krijgt Willard gezelschap van een opvallend groepje militairen.

Download hier THE END van THE DOORS

De omzwervingen van Willard en de zijnen worden al snel een kwestie van overleven – in de breedste zin van het woord – en een surrealistische nachtmerrie.

Tijdens zijn tocht door de jungle van Vietnam en Cambodja, raakt Willard steeds meer gefascineerd door zijn doel en plaatst hij vraagtekens bij zijn opdracht en de schijnheiligheid van de Amerikaanse legerleiding.

Terug naar Boven

Terug naar Boven

Terug naar Boven

Terug naar Boven

Terug naar Boven

Terug naar Boven

Volgens velen is ‘Apocalypse Now’ een indrukwekkend epos met een hoog artistiek en symbolisch gehalte. Maar de film was, zeker in het jaar waarin ze uitkwam, meer nog uiterst controversieel.

Mede als gevolg van de hevige controverse, werd de film weliswaar genomineerd voor acht Academy Awards (Oscars), maar kreeg ze er slechts twee: een voor de Italiaanse cameraman Vittorio Storaro en een voor het geluid – in de personen van Walter Murch, Mark Berger, Richard Beggs en Nat Boxer.

Francis Ford Coppola en zijn productiemaatschappij Omni Zoetrope vielen buiten de prijzen van de Academy of Motion Picture Arts and Sciences. Gelukkig werd ‘Apocalypse Now’ op het Festival de Cannes onderscheiden met de Palme d’Or, ex aequo met ‘Die Blechtrommel’ van regisseur Volker Schlöndorff.

In elk geval geldt ‘Apocalypse Now’ als dé Vietnamklassieker op filmgebied, “a single man's journey through the madness of Vietnam that still leaves us shocked, awed and blown away today.”

Met het succes van ‘Apocalypse Now’ verbleekten vrijwel alle speelfilms die als thema de Vietnamoorlog hadden. De enige uitzonderingen zijn wellicht ‘The Deer Hunter’, die een jaar eerder – in 1978 – verscheen en ‘Born on the Fourth of July’ uit 1989. In 1986/’87 kwam een hausse aan Vietnamfilms op het witte doek: ‘Full Metal Jacket’, ‘Good Morning Vietnam’, ‘Hamburger Hill’ en ‘Platoon’.

Noch artistiek noch thematisch kunnen deze rolprenten op geen enkele manier tippen aan het hoogstaande niveau van ‘Apocalypse Now’. En geen enkele andere Vietnamfilm verbeeldt, bedoeld of niet, het einde van de ‘normale’ wereld met zo’n indringend palet aan waanzin, search and destroy, napalm en doodsangst.

Terug naar Boven