ZATERDAG 29 september
'Soldaat van Oranje' overleden
In zijn woning in Honoka'a op Hawaii is, naar vandaag is bekendgemaakt, op 26 september jl. op 90-jarige leeftijd verzetsstrijder Siebren Erik Hazelhoff Roelfzema in zijn slaap overleden. Hazelhoff Roelfzema was één van de 13 nog levende dragers van de Militaire Willemsorde. Hij werd gelauwerd tot Ridder 4e klasse der Militaire Willemsorde bij Koninklijk Besluit van 4 juni 1942, als reserve-tweede luitenant van Algemene Dienst bij de Inlichtingendienst, wegens: “Ondanks groot levensgevaar geheime opdrachten uitgevoerd, die voor het Koninkrijk der Nederlanden van onschatbare waarde hadden kunnen zijn.” Op 12 februari ’42 had hij ook al het Kruis van Verdienste ontvangen, wegens: “Het beleidvol voorbereiden en uitvoeren van een plan tot ontsnapping uit bezet Nederland, waarna, na vele moeilijkheden te hebben ondervonden Engeland werd bereikt.”
Hazelhoff Roelfzema gold als één van de trouwste persoonlijke vrienden van het Koninklijk Huis, onder andere van Prins Bernhard en prins Willem-Alexander.
Eind jaren ’60 zette de Engelandvaarder uit geldnood zijn ervaringen op papier onder de titel ‘Soldaat van Oranje’ (1971); het boek wordt een bestseller, de verfilming – in 1977 – een kaskraker en genomineerd voor een Golden Globe. Rutger Hauer speelde de rol van Hazelhoff Roelfzema (in de film: Erik Lanshof) in de door Paul Verhoeven geregisseerde en door Rogier van Otterloo van de bekende muziek voorziene speelfilm.
KORTE BIOGRAFIE VAN DE 'SOLDAAT VAN ORANJE'
Hazelhoff Roelfzema werd op 3 april 1917 geboren in Soerabaja (Java). In de jaren ‘30 vestigde het gezin zich te Wassenaar. Hazelhoff Roelfzema studeerde rechten in Leiden toen de Tweede Wereldoorlog uitbrak.
In 1938 liftte hij door de Verenigde Staten, waarover hij het boek ‘Rendez-vous in San Francisco’ schreef, en in ’39 was hij een tijd actief als oorlogscorrespondent tijdens de Finse Winteroorlog.
In februari 1941 schreef hij het Leids manifest, waarin de Leidse studenten zich tegen de bezetter keerden. Hij werd opgepakt door de Duitsers, zat in april 1941 een week gevangen in het 'Oranjehotel in Scheveningen', dook onder in Amsterdam en vluchtte – 3 weken na zijn doctoraalexamen op 10 juni – aan boord van het Zwitserse vrachtschip Saint Cergue naar Groot-Brittannië.
In de winter van 1941-‘42 ondernam hij met mede-Engelandvaarders Chris Krediet en Peter Tazelaar diverse overtochten om zendapparatuur voor het verzet af te leveren en mensen op te halen uit of geheim agenten af te zetten in Nederland. De laatste landing, op 11 mei 1942, vond plaats op het strand bij Noordwijk.
Vervolgens werd hij piloot bij de Pathfinder Force van 139 Squadron van de Royal Air Force (RAF) en vloog met zijn 2-motorige De Havilland Mosquito-bommenwerper 72 missies op Duitsland, onder andere op Berlijn. De Britse koningin verleende Flight Lieutenant Erik Hazelhoff op 3 juli 1945 het Distinguished Flying Cross. Voor het blijk geven van “moed, volharding, bekwaamheid en plichtsbetrachting” ontving hij tevens het Vliegerkruis (22 september 1945).
Aan het einde van WO II was hij adjudant van Koningin Wilhelmina, het laatst op landgoed Anneville in Ulvenhout. Op 2 mei 1945 werd hij bekend als de man die de prinsesjes Beatrix en Irene uit een vliegtuig tilde en zo liet terugkeren op Nederlandse bodem.
Dankzij een zelfgeschreven verhaal kwam hij in 1951 bij de Amerikaanse commerciële televisiezender NBC terecht. Daar schreef hij de eerste ‘Today’ show en hielp hij met de release van de ‘Tonight Show’. In 1955 werd hij programmaleider bij Radio Free Europe, een Amerikaanse propagandazender in München die het communistische Oost-Europa van ongecensureerd nieuws voorzag. Joseph Schreieder, tijdens de oorlog chef van de Sicherheitsdienst (SD) in Nederland, was een van zijn collega's. Schreieder was de man die in 1941 en ’42 verwoed jacht had gemaakt Hazelhoff Roelfzema. Jarenlang werkten zij nauw samen, zonder problemen.
In 1980 kreeg Hazelhoff Roelfzema van Koningin Beatrix bij haar kroning de erefunctie Koning der Wapenen. Op 24 april 2003 werd op de Boulevard in Scheveningen nog in zijn bijzijn een plaquette onthuld voor de Engelandvaarders.
Terug naar Boven
VRIJDAG 28 september
2 pelotons extra naar omgeving Deh Rawood
Het kabinet maakt bekend dat Nederland 80 militairen extra naar Uruzgan stuurt. Afgelopen week heeft de NAVO Nederland gevraagd om extra eenheden te sturen. Tijdelijk zullen 2 extra pelotons in Uruzgan worden ingezet. De militairen vertrekken binnen enkele dagen en blijven naar verwachting ± 2 maanden.
Deze extra militairen zijn noodzakelijk om de situatie in de regio te stabiliseren. De commandant van de International Security Assistance Force (ISAF) onderschrijft de noodzaak hiertoe, maar heeft geen reserves meer beschikbaar. Rond Deh Rawood blijft het onrustig; er is een vluchtelingenstromen op gang gekomen uit angst voor de terreur van de Taliban en de gevechten. Op de bazaar van Deh Rawood zijn al ruim 300 vluchtelingen opgevangen. Vanuit Uruzgan vluchten honderden families naar Kandahar-Stad.
Vice-premier Wouter Bos gaat ervan uit dat de gevechten de laatste geweldserupties van de Taliban zijn voordat de winter invalt: “Het is een buitengewoon zorgelijke situatie. In sommige gebieden van Afghanistan zien we verbetering, maar op andere plekken is de situatie moeilijker dan we van tevoren hadden ingeschat.”
Terug naar Boven
Actieplan tegen communicatie uit Uruzgan
Het Ministerie van Defensie wil de communicatie van militairen in Uruzgan met het thuisfront in Nederland aan banden leggen. Volgens Staatssecretaris van Defensie Cees van der Knaap kan het ongebreidelde chatten, e-mailen en telefoneren gevaar opleveren voor de missie. Defensie werkt aan een gedragscode voor militairen op missie die contact hebben met het thuisfront. Hoe de code eruit gaat zien is nog onduidelijk; de Commandant der Strijdkrachten overlegt over een actieplan. |
|
In een toespraak voor het Protestants Interkerkelijk Thuisfront in Rijswijk kondigde de bewindsman aan dat hij samen met de Commandant der Strijdkrachten, generaal Dick Berlijn, maatregelen zal treffen om te voorkomen dat operationeel gevoelige informatie in Nederland belandt. Van der Knaap was 2 weken geleden op werkbezoek in Uruzgan, waar hij zich verbaasde over de vele communicatiemogelijkheden die de militairen tot hun beschikking hebben, zoals e-mail, MSN, Hyves, chatrooms en Skype, software waarmee gratis de hele wereld kan worden gebeld.
De conclusie van de bewindsman luidt: “Meeleven is goed; meebeleven kan ook minder goede effecten hebben”.
Terug naar Boven
woensdag 26 september
3-daagse oefening Buitenpost ten einde
Terug naar Boven
MAANDAG 24 september
Mogelijk 80 militairen extra naar Uruzgan
Nederland stuurt mogelijk tijdelijk ± 80 extra militairen naar Uruzgan – het equivalent van 2 pelotons. Onder meer hierover is dagelijks overleg tussen de Nederlandse commandant van de Task Force Uruzgan, kolonel Nico Geerts, en de Britse generaal-majoor Jacko Page, commandant van het Regional Command South in Kandahar. Het is ook mogelijk dat een ander NAVO-land de troepen zal leveren. |
|
De versterkingen zijn nodig omdat Nederlandse militairen, vooral in de omgeving van Deh Rawood, steeds vaker moeten vechten met Taliban-strijders. De veiligheidssituatie is daar ernstig verslechterd. Volgens de Commandant der Strijdkrachten (CDS), generaal Dick Berlijn, opereren de Taliban effectiever en professioneler dan voorheen, waarmee zij een geduchtere vijand zijn geworden.
Volgens de generaal hebben de Taliban betere tactieken en schieten zij nauwkeuriger. Ook maken zij meer gebruik van bermbommen. Berlijn stelt dat de lokale Taliban in Uruzgan hulp krijgen van buitenlandse strijders. Volgens de CDS lijkt het erop dat de strijders vóór het invallen van de winter nog een aantal successen willen boeken.
Terug naar Boven
Frankrijk overweegt deelname aan NAVO
De Franse president Nicolas Sarkozy heeft tegen The New York Times en de International Herald Tribune gezegd dat hij over deelname aan de NAVO wil praten zodra Europa zijn eigen defensie op orde heeft én als Frankrijk ook werkelijk zeggenschap in het bondgenootschap krijgt. In 1966 zette de toenmalige president Charles de Gaulle abrupt de militaire samenwerking met de NAVO stop na meningsverschillen over de te volgen koers met de Amerikanen en Britten; Frankrijk ontwikkelde zich vervolgens als eigen atoommacht (force de frappe).
De toenaderingspoging is niet nieuw; vorige maand zei Sarkozy al een flinke impuls te willen geven aan “de vernieuwing van de NAVO en haar relatie met Frankrijk”. Nog 2 weken geleden vertelde de Ministre de la Défense Hervé Morin dat binnen de Franse regering “de voors en tegens” van deelname werden overwogen. Volgens Morin is Frankrijk wèl “de beste leerling” van het bondgenootschap door 11% van het budget te leveren én relatief veel manschappen voor NAVO-operaties, maar krijgt het niet de bijbehorende voordelen zoals invloed en bestuursposten.
Sarkozy is de eerste Franse president sinds De Gaulle die openlijk pro-Amerikaanse sympathieën heeft. Hij is bereid tot een terugkeer in het militaire bondgenootschap als de Europese Unie – waarvan Frankrijk in de 2de helft van 2008 voorzitter is – zijn defensiemacht, onafhankelijk van de Verenigde Staten, aanmerkelijk versterkt. Ook stelt hij als voorwaarde dat topfuncties in het NAVO-commando voor Fransen worden gereserveerd.
Terug naar Boven
De Pers: 'Mail van soldaat X' uit Uruzgan
In De Pers een e-mail van soldaat X uit Uruzgan. Het dagblad plaatst de ingezonden brief van de anoniem gehouden militair ongecensureerd:
"Van een missie die staat voor wederopbouw blijft weinig over. De kogels, mortieren en granaten vliegen letterlijk om onze oren, een werkelijk waar, onbeschrijfelijke ervaring, die ik niet snel zal vergeten. Het is, was, hoop ik te zeggen: OORLOG."
"De gevechten die hier soms geleverd worden, zijn het niet waard om voor te sterven. Dit gebied lijkt doordrenkt te zijn van de Taliban-strijders. Zelfs tolken die ons werk vertalen naar de lokale Afghanen zijn niet te vertrouwen. We hebben er één op weten te betrappen dat hij informatie doorspeelde die absoluut niet in de handen van de Taliban mocht komen. Hij is opgepakt en opgesloten. Dit was een frustrerend voorval voor velen onder ons."
Strijders
"Gisterochtend 5 uur appel, wij waren QRF en we stonden op 30 minuten. Nou eruit gingen we, dat werd snel duidelijk. Onze taak was waarnemen op de overwatch zodat strijders van buiten het gebied niet bij de strijdende partijen konden komen, wij als GNK-eenheid staan hier meestal totdat er gewonden vallen, dan gaan we voorwaarts en zorgen voor de medische afhandeling van de zaak."
Oorlog
"Eenmaal aangekomen op de overwatch leek het rustig. De dag ervoor was er al een behoorlijke strijd geleverd, dus de dag verliep rustig. Eén peloton was in de stad van Deh Rawood, het bewuste peloton waarvan onze collega is overleden. Omstreeks 15.00 uur brak de oorlog weer uit. We werden op de overwatch aangevallen door strijders met kkw-vuur, snel alles inpakken en verkassen naar een nieuwe locatie."
"We kregen inmiddels te horen dat het peloton in een TIC was gelopen, dit staat voor troops in contact. Het ging er behoorlijk heftig aan toe, er werd snel luchtsteun aangevraagd, deze liet echter lang op zich wachten. Het peloton meldde over de radio dat ze één gewonde hadden. Mijn hart begon sneller te kloppen, na een tijdje bleek dat de gewonde was achtergelaten, omdat zijn buddy hem niet alleen kon meenemen en het vuur te hevig was. Ze waren in eerste instantie afgesneden van eigen troepen, waardoor de betrokkene zijn maat achter moest laten."
B1-bommenwerper
"Inmiddels vloog de B1-bommenwerperover ons en liet een 500-ponder vallen, er gebeurde niets??? Het was een blindganger. Bij de tweede bom volgde een explosie waar ik kippenvel van kreeg. Ik heb mijn portie vuurwerk wel gehad dit jaar. Na deze 2 bommen volgden de Apaches. Deze maaiden alles wat liep met wapens uit de voeding. In totaal heeft het slachtoffer zo’n drie kwartier alleen gelegen. Deze jongen was geraakt door twee kogels: één in zijn hals met een uitschot in zijn schedel en één aan de zijkant van zijn lichaam, de plaats die niet beschermd wordt."
Doodgebloed
"Al snel werd duidelijk dat hij is doodgebloed, er viel ook niets meer te redden. Ondertussen had het bewuste peloton zich verscholen in een Qala (Afghaans huis), een ander peloton haalde ze eruit, onder beschermend vuur van de Apaches. Wij stonden op de overwatch toen we hoorden dat ze in veiligheid waren, een goed bericht... totdat de mortieren bij ons insloegen. We konden even geen kant op en er werd licht geschoten door de artillerie (het was inmiddels donker) waarna Apaches de mortieropstellingen van de vijand waarnam en uitschakelde."
"Iedereen was verzameld op de overwatch, koppen werden geteld, het slachtoffer werd door mensen van de post Volendam naar het kamp gebracht en wij gingen terug naar Camp Hadrian. Ook dit ging niet zonder slag of stoot. Een Patria reed zich vast in een greppel midden in het gebied, verstoken van Taliban. Het eerste wat ik dacht was: nu begint alles overnieuw. Iedereen schoot te hulp, lichten stonden aan en wij waren een lopend doelwit in mijn ogen."
Zijn ze niet te stoppen?
"Gelukkig verliep de berging van het voertuig snel en bleef vijandelijke actie uit. We konden terug naar het kamp, ons kamp. Naast ons ligt het kamp van de ANA (Afghan National Army). We kregen over de radio te horen dat twee pick-ups met 24 Taliban-strijders daar de poort aanvielen, ja ongelooflijk. Ik dacht nog: zijn ze niet te stoppen? Uiteindelijk besloot onze commandant om terug te gaan naar onze basis en ons niet in hun strijd te mengen. Hier heb ik verder niets meer over gehoord."
Afscheid
"Aangekomen op het kamp om 23.00 uur werden we bijeengeroepen, voor een update en om als collega’s elkaar een hart onder de riem te steken. Vanochtend hebben we onze collega een laatste dienst bewezen door op gepaste wijze afscheid te nemen en collega’s te condoleren met het verlies van hun strijdmakker. Om 11.30 uur stonden we opgesteld in een erehaag. Gedragen door zijn peloton werd onze collega naar de helikopter gebracht, waarin hij geëscorteerd door Apaches aan de horizon uit het zicht verdween; kortom kippenvel."
"Ondanks alles gaat het met mij goed, ben wat gefrustreerd over het feit dat we niet meer met wederopbouw bezig zijn, verder praat ik veel met collega’s over gevoelens die ons allemaal parten spelen."
Terug naar Boven
ZATERDAG 22 september
Monument TRIS onthuld in Ermelo
Op de Generaal Spoorkazerne in Ermelo is een monument onthuld ter nagedachtenis aan de omgekomen militairen van de Troepenmacht in Suriname (TRIS). De onthulling vond plaats door Johan Ferrier, oud-gouverneur en eerste president van het onafhankelijke Suriname, en brigadegeneraal b.d. Martin Woerlee, de laatste commandant van de TRIS. Generaal b.d. Woerlee droeg het vaandel van de TRIS over aan het Legermuseum.
Aanwezig waren de Commandant Landstrijdkrachten, luitenant-generaal Peter van Uhm, de ambassadrice van Suriname, mevrouw Urmila Joella, en de burgemeester van Ermelo, Wiert Omta.
Het gedenkteken, een bronzen beeld van een militair, is een initiatief van oud-militairen van de TRIS. Het is behalve een gedenkteken ook bedoeld als ereteken voor alle militairen die in de voormalige Nederlandse kolonie in dienst waren.
De TRIS was het Nederlandse koloniale leger in Suriname. Het legeronderdeel was verantwoordelijk voor de beveiliging van Suriname. In 1975, het jaar waarin Suriname onafhankelijk werd, werd de TRIS opgeheven.
Naast de onthulling van het monument is het boek ‘Soldaat in Suriname’ gepresenteerd.
Terug naar Boven
Niet meer werken als hulpverlener in Uruzgan
De non-gouvernementele organisaties Artsen zonder Grenzen (AZG) en Healthnet TPO willen dat militairen in Afghanistan en andere crisisgebieden niet meer werken als hulpverlener. Dat betogen directeur operaties Arjan Hehenkamp van AzG en Willem van de Put, general director van Healthnet TPO, in het nieuws- en actualiteitenprogramma NOVA.
Volgens beiden ziet de bevolking het verschil niet meer tussen hulpverleners en militairen omdat militairen zich ook bezighouden met wederopbouw en medische zorg. Daardoor worden ook professionele hulpverleners het doelwit van aanvallen. Volgens het tweetal kunnen zij daardoor niet meer werken in Uruzgan en andere delen van Afghanistan.
Terug naar Boven
Herdenking 'Market Garden' op Ginkelse Heide
Ongeveer 300 Britse en Nederlandse militairen hebben boven de Ginkelse Heide bij Ede een parachutesprong gemaakt ter herdenking van de operatie Market Garden uit de Tweede Wereldoorlog. ± 10.000 mensen sloegen het schouwspel gade.

De militairen sprongen uit twee Britse en één Nederlands Hercules-transportvliegtuig én uit de originele Douglas C-47 Dakota 'Drag-em-Oot' uit Groot-Brittannië die metterdaad aan ‘Market Garden’ heeft deelgenomen. Militairen die aan de paradroppings deelnamen waren afkomstig van 11 Luchtmobiele Brigade, Korps Commandotroepen en het Britse 4th Battalion The Parachute Regiment.
Op 17 september 1944 daalden boven de Ginkelse Heide duizenden geallieerde militairen per parachute af als onderdeel van operatie Market Garden. De grootste luchtlandingsoperatie uit de geschiedenis, bedoeld om via Arnhem en Nijmegen door te stoten naar Duitsland, strandde bij de Rijnbrug in Arnhem.
Terug naar Boven
DONDERDAG 20 september
Opnieuw Nederlander gedood in Uruzgan
Het is voor het eerst dat een Nederlandse militair in Uruzgan als direct gevolg van een schotenwisseling sneuvelt. Aan het vuurgevecht namen behalve de Nederlanders ook militairen van de Afghan National Army en Amerikaanse Special Forces deel, aldus NOS-verslaggever Peter ter Velde.
De Taliban maakte bij de gevechten gebruik van kleinkaliberwapens en mortieren. Terwijl de troepen zijn lichaam in een Bushmaster vervoerden, werd het pantserwielvoertuig door meerdere raketten geraakt. De Nederlanders in het voertuig bleven ongedeerd maar moesten de Bushmaster wel verlaten. De Nederlandse dode is met een tweede Bushmaster verder vervoerd. De beschadigde Bushmaster is door een Nederlandse Apache AH-64D gevechtshelikopter vernietigd.
De Commandant der Strijdkrachten, generaal Dick Berlijn, noemde de situatie in Uruzgan gespannen: “De missie is zwaar en complex.” Volgens Minister van Defensie Eimert van Middelkoop is de Taliban op zoek naar militair succes, “Net als bij de slag om Chora”.
Sinds begin september is het onrustig in de omgeving van Deh Rawood, waar ongeveer driehonderd luchtmobiele infanteristen zijn gestationeerd. Vele honderden Taliban-strijders voerden toen een gelijktijdige aanval uit op 7 politieposten, die vrijwel allemaal zijn gevallen.
Terug naar Boven
'Zin en onzin van vredesmissies' in Heerlen