LEESWIJZER B
Terug naar de homepage
 

Maak uw keuze uit de hieronder getoonde alfabetische lijst

Boeken gezocht!

BALKAN. WIJ Noemen het rozen - serge van duijnhoven

Omslag van 'Balkan. Wij noemen het rozen'

titel

Balkan. Wij noemen het rozen

auteur

Serge van Duijnhoven

ISBN

9057591235

jaar

1999

pagina’s

226

uitgeverij

Podium

 

De misŤre van het voormalig JoegoslaviŽ laat zich het best omschrijven in trefwoorden als genocide, haat, Srebrenica, of in indringend en bijtend geschreven reisverslagen. In 'Balkan. Wij noemen het rozen' schrijft de Vlaamse Nederlander Serge van Duijnhoven over zijn reizen in BosniŽ, KroatiŽ, MacedoniŽ en ServiŽ in de periode 1995-'98. De titel van zijn boek verwijst naar de roosvormige gaten op straat in Sarajevo, achtergelaten door de inslagen van uiteengespatte mortiergranaten. "We call them roses, but they don't smell like it", vertelt een meisje hem met typische Bosnische zwarte humor.

Het is een beetje dezelfde humor die door hem in zijn verhalen naar voren komt:"Oorlogen zijn de rosse buurten van deze aarde. Ze wemelen, behalve van het viriele krijgsvolk, van de pottenkijkers: ruige of minder ruige lieden die zich op de hoogte komen stellen van het vlees in de kuip. Bovendien bezitten ze voor buitenstaanders, in al hun smerigheid, een schemerachtige aantrekkelijkheid." Aldus een van de reisverhalen, 'Kolonel Kurtz in Sarajevo'.

Die "schemerigachtige aantrekkelijkheid" in de reisreportages van Van Duijnhoven is prachtig opgeschreven en doet zeer literair aan. In de verhalen worden de clichťs en vooroordelen over de Balkan bevestigd noch ontkracht. Dat is alleen mogelijk als je, letterlijk van binnenuit, als een gretig waarnemer graaft naar de ware aard van een onder het juk van oorlog gebukt Joegoslavische volk - dat sinds de jaren '90 van de 20ste eeuw niet meer onder ťťn noemer kan worden samengebald.

Terug naar Boven

 

BATAAFSE TERREUR - NIEK VAN SAS

titel

Bataafse terreur. De betekenis van 1798 (Daendels-lezing, 21 januari 2011)

auteur

Niek van Sas

ISBN

9789460040849

jaar

2011

pagina’s

48

uitgeverij

Van Tilt

 

 

Terug naar Boven

 

BATTLEFIELD ANGELS - SCOTT McGAUGH

titel

Battlefield Angels. Saving Lives Under Enemy Fire from Valley Forge to Afghanistan

auteur

Scott McGaugh

ISBN

9781849085151

jaar

2011

pagina's

306

uitgeverij

Osprey Publishing

 

 

 

Terug naar Boven

 

B.D. - A.J. VAN VUREN

titel

B.D.

auteur

A.J. van Vuren (generaal-majoor b.d. Adriaan van Vuren)

ISBN

9789051795172

jaar

2007

pagina's

660

uitgeverij

Gopher

 

 

 

Terug naar Boven

 

BESTE OUDERS, LIEVE INE, IK SCHRIJF DIT UIT LA COURTINE - HENK POV…E

titel

Beste ouders, lieve Ine, ik schrijf dit uit La Courtine. Het Nederlandse leger in Frankrijk 1959-1971

auteur

Henk Povée

ISBN

9789068685039

jaar

2009

pagina’s

111

uitgeverij

Thoth

 

Tienduizenden dienstplichtigen maakten via Oirschot, Hasselt, Namen, Mourmelon, Châlons, Troyes, Auxerre en Bourges de driedaagse reis van ruim negenhonderd kilometer naar een Franse kazerne op het Plateau de Millevaches: La Courtine. Eenmaal in La Douce France begonnen de nostalgie en de 'ontberingen' van het Franse legerkamp. Dat tempo doeloe van de jaren '60 en '70 is definitief op de kaart gezet door Henk Povťe.

Op 4 juni 1959 vertrok de eerste colonne met militairen uit Nederland om er te oefenen. Oefenterreinen met dergelijke afmetingen waren in Nederland niet voorhanden en Duitsland had het tot dan toe gebruikte terrein in Sennelager (bij Paderborn) voortaan zelf nodig. De oefeningen in La Courtine werden de meest bekende oefeningen van de Nederlandse krijgmacht en bezongen door Rijk de Gooijer.

Voor het eerst werd door tienduizenden dienstplichtigen en herhalers zo ver van huis wekenlang geoefend: statische gevechtsvormen volgens de traditie van de Koude Oorlog tot het nabootsen van de totale oorlog zoals die in de Tweede Wereldoorlog werd gevoerd. Compleet met oefenvijand, krijgsgevangenen, psychologische oorlogvoering, bombardementen door lichte vliegtuigen met meel en een heuse NBC-aanval.

In 1964 kwam aan het grootschalig oefenen in La Courtine een einde. De Koninklijke Landmacht had er jaarlijks zo'n vier maanden geoefend. In totaal zijn zeker 100.000 dienstplichtigen in La Courtine geweest. De Nederlandse verdedigingslinie (forward combat zone) kwam te liggen in de Noord-Duitse laagvlakte, waardoor oefenen tot aan de Elbe en het Elbe-Seitenkanal meer voor de hand lag. Bovendien was de operationele inzetbaarheid in het geding. De Russen zouden wel eens kunnen aanvallen op het moment dat een groot deel van de Nederlanders in Frankrijk bivakkeerden.

Terug naar Boven

 

BLAUWHELM BLUES - RUUD VERMAASE

Omslag van 'Bomberjack'

titel

Blauwhelm blues

auteur

Ruud Vermaase

ISBN

9789067204279

jaar

2007

pagina's

194

uitgeverij

Kerckebosch Boek

 

 

 

Terug naar Boven

 

BOMBERJACK - CLIFFORD C. CREMER

Omslag van 'Bomberjack'

titel

Bomberjack

auteur

Clifford C. Cremer

ISBN

9075323778

jaar

2000

pagina’s

368

uitgeverij

Aspekt

 

Oud-marinier en freelance journalist Clifford C. Cremer - onder andere voor militaire bladen, HP/De Tijd en Nieuwe Revu - is mateloos gefascineerd door militairen en oorlog. Zijn autobiografie 'Bomberjack' beschrijft onder meer zijn tijd bij het Korps Mariniers, zijn bezoeken aan Zuidoost-AziŽ en Kenia, waar zijn broer Clint een nachtclub runt, en het ongeval dat een einde maakt aan zijn loopbaan als marinier.

In 1994 trok Cremer met Nederlandse oorlogsvrijwilligers naar het Kroatische front om tussen huurlingen en sluipschutters wapeninstructeur te worden. Uiteindelijk ging dat niet door, maar hij was tijdens de burgeroorlog in voormalig JoegoslaviŽ wel degelijk actief in Sarajevo, Mostar en de Medak-vallei.

Tijdens de aanval op de Kroatische Medak-vallei (onder andere in Gospic) zijn misdaden tegen de menselijkheid en schendingen van het oorlogsrecht begaan tegen de ServiŽrs. Voor wie in 'Bomberjack' zoekt naar uitsluitsel over de aanwezigheid van "een groepje lange, blonde jongens die een taal spraken die leek op Duits" (citaat van journalist Rob Siebelink) komt van een koude kermis thuis. De rauwe en ontnuchterende werkelijkheid over de Medak-vallei is terug te vinden in de boeken van de Kroatische generaal Janko Bobetko, 'Sve moje bitke' ('All my battles', Zagbreb 1996) en de Servische generaal Milisav Sekulic, 'Knin je pao u Beogradu' ('Knin fell in Belgrade', Belgrado 2000).

Cremer beschrijft zijn avonturen beeldend. Zijn niet-politiek-correcte en bloemrijke manier van schrijven dwingt respect af. Typerend is bijvoorbeeld zijn opmerking over de Nederlandse krijgsmacht (pagina 130/131):"Het Nederlandse leger was en is in de eerste en voornaamste plaats een oefenleger. Een leger vol losse-flodder-helden. Een leger vol vakbonden, geestelijke verzorgers en belangenorganisaties. Het zijn - op de commando's en de mariniers na - geen soldaten, maar 'militaire ambtenaren'."Boven alles geldt 'Bomberjack' als verplicht leesvoer voor lieden die denken dat het "cool" en "kicken" is om als een would-be vernederlandsing van John Rambo in een oorlogsgebied rond te stampen.

Terug naar Boven

 

BORN SURVIVOR - BEAR GRYLLS

titel

Born Survivor. Survival Techniques from the Most Dangerous Places on Earth

auteur

Bear Grylls

ISBN

9781905026371

jaar

2007

pagina’s

256

uitgeverij

Transworld Publishers & Channel 4

 

 

 

Terug naar Boven

 

BRAVO TWO ZERO - ANDY McNAB

titel

Bravo Two Zero. Het waar gebeurde verhaal van een SAS-patrouille achter de vijandelijke linies in Irak

auteur

Andy McNab

ISBN

9789026973284

jaar

1993

pagina's

318

uitgeverij

Unieboek

 

Hoewel 'Bravo Two Zero. The true story of an SAS Patrol behind enemy lines in Iraq' wordt verkocht als 'militaire fictie' handelt het over een waargebeurd verhaal. Tijdens de Eerste Golfoorlog, in januari 1991, opereerde sergeant Andy McNab in een team van acht man van B-Squadron 22 Special Air Service achter de Iraakse linies.

In de nacht van 22 januari 1991 werd het team door een helikopter gedropt in Irak. De patrouille verbleef overdag onder andere in wadi's, maar werd op de derde dag van de missie, 24 januari, gecompromitteerd

Per radio verzochten ze vergeefs om een exfiltratie per heli. Hoewel er, dankzij contact per TACBE, vanaf de 25e steeds een CH-47 in Al Jouf (Saoedi-Arabië) op stand-by stond voor een emergency pick-up, gebeurde dit niet. En omdat ze niet werden opgepikt, exfiltreerden ze zelf te voet.

Een escape & evasion van bijna driehonderd kilometer naar de Syrische grens volgde. Alleen korporaal Chris Ryan - de latere auteur van 'The One That Got Away' - slaagde erin de rivier Eufraat over te steken en na acht dagen de Syrische grens te bereiken. Drie dagen werd op de overigen jacht gemaakt voordat ze werden gepakt en gevangengezet in de Abu Ghraib-gevangenis bij Bagdad. McNab zelf werd zes weken vastgehouden en gemarteld.

De missie met als callsign "B20" had als opdracht om de lanceerplatforms van Scud-raketten te vernietigen die Saddam Hoessein afvuurde op Saoedi-ArabiŽ en IsraŽl, om een belangrijke glasvezelcommunicatielijn te saboteren en de Main Supply Route tussen Bagdad en het noordwesten van Irak te observeren.

Van het achttal van "B20" keerden er slechts vijf terug: een werd gedood (Bob Consiglio), twee overleden als gevolg van onderkoeling (Steve Lane en Vincent Phillips). Naast sneeuwstormen en vrieskou was er sprake van zandstormen die al het zicht ontnamen.

Hoewel de patrouilleleden erin slaagden ongeveer tweehonderd Irakese militairen om het leven te brengen, werd de opdracht niet gehaald. Het was op z'n zachtst gezegd naÔef om een longe range recce patrol te voet uit te voeren in een woestijn zonder noemenswaardige schuilmogelijkheden. Niet werkende radio's, verkeerde radiofrequenties, slechte inlichtingen over de doellocaties, het terrein en het weer... de missie was vanaf het begin een mislukking. Alleen al vanwege de imperfectie van de uitvoering is 'Bravo Two Zero' een klassieker onder de gouwe ouwen.

Voor zijn aandeel in "B20" is Andy McNab onderscheiden met zowel de Distinguished Conduct Medal (DCM) als de Military Medal (MM). Toen hij in februari 1993 zijn baret definitief aan de wilgen hing, was hij de hoogst gedecoreerde militair van de Special Air Service en "B20" de meest gedecoreerde patrouille sinds de Anglo-Boer War (1899-1902).

Terug naar Boven

 

BROTHERS IN ARMS, BROTHERS ON BIKES - MOELKER & SCHUT

titel

Brothers in arms, brothers on bikes. Veteranencultuur op wielen!

auteur

Renť Moelker & Michelle Schut

ISBN

9789460360152

jaar

2011

pagina’s

144

uitgeverij

Damon

 

 

 

Terug naar Boven

 

BURGERZIN EN SOLDATENGEEST - BEN SCHOENMAKER

titel

Burgerzin en soldatengeest. De relatie tussen volk, leger en vloot 1832-1914

auteur

Ben Schoenmaker

ISBN

9789085067085

jaar

2009

pagina’s

505

uitgeverij

Boom

 

 

 

Terug naar Boven

 

BYE BYE BULLSHIT - MARIELLE VAN UITERT

titel

Bye bye bullshit. 29.868 minutes with the last Dutch patrols in Afghanistan 2010

auteur

Marielle van Uitert

ISBN

9789089102737

jaar

2011

pagina’s

112

uitgeverij

d'jongeHond

Het is nogal wat: je fotoboek 'Bye Bye Bullshit' noemen, terwijl je drie weken op pad bent geweest met de laatste patrouilles van Nederlandse militairen in Uruzgan!

Die patrouilles zijn natuurlijk allesbehalve onzinnig, maar ze hielden aan het einde van de Nederlandse missie in deze vorm op te bestaan. De Nederlands-militaire ‘way of life’, de 'Dutch Approach', verschilt nu eenmaal blijkbaar hemelsbreed van die van de Amerikaanse opvolgers.

Het boek is een emotioneel monument: een afscheid. Afscheid nemen “sucks”, om in Engelse termen te blijven. Zeker als je niet weet hoe het met de mensen zal vergaan die je gaat verlaten. Mensen die dag in, dag uit lijden onder de terreur in het in alle opzichten achtergebleven Afghanistan. Terreur die bij mij - soms - tot in m'n poriën voelbaar, als je je via de lens van de camera tussen de mensen begeeft, als je in de ogen kijkt van de meest kwetsbaren: ouden-van-dagen en kinderen.

Zo’n kindje staat ook op de cover van dit boek, met sprekende ogen: een kind dat – angstig?, niet gelovend in een verbetering van haar lot?, wantrouwend in de toekomst? – zijn blik afwendt van de camera – zo’n nieuwerwets ding waarvan zij niet weet wat het doet. Afghanistan is er nog niet klaar voor.

Zwart-witfoto’s spreken meer dan kleur, zeker als er emoties als teleurstelling, verdriet en wanhoop op worden vastgelegd. Dat is het voordeel van dit boek: het pakt je. En dat is niet zo raar: ellende pakt je, zeker als het ellende is die je zelf hebt mogen meemaken. Misère die allesbehalve "onzin" genoemd mag worden - en op die manier bedoelde de fotografe het zeker niet.

Nee hoor: Mariëlle van Uitert heeft een fraai fotoboek gemaakt, dat bovendien nuttig is: het bewijst dat al die jaren Uruzgan voor niets zijn geweest als de internationale gemeenschap niet blijvend investeert in het lot van de Afghaanse 'man in the street'.

Terug naar Boven

 

WAT ZEGGEN DE STERREN?
Absoluut lezen
Een aanrader
Redelijk goed
Niet eerste keus
Beter nooit lezen

Terug naar Boven