LEESWIJZER
Terug naar de homepage
 

 
Maak uw keuze uit de hieronder getoonde alfabetische lijst

Boeken gezocht!

1-15 R.I. DE BLIJVERTJES - BERT REIJGWART

Omslag van '1-15 R.I. De blijvertjes'

titel

1-15 R.I. De Blijvertjes

auteur

A.W. (Bert) Reijgwart

ISBN

9789062896138

jaar

2002

pagina’s

240

uitgeverij

Smit van 1876

 

Klik hier als u de betekenis van het aantal sterren wilt weten!Klik hier als u de betekenis van het aantal sterren wilt weten!Klik hier als u de betekenis van het aantal sterren wilt weten!

Op 21 mei 1949 bezocht de legercommandant voor Nederlands-Indië, generaal Simon H. Spoor, Djokjakarta. Vijf maanden daarvoor waren de Nederlanders de Tweede Politionele Actie (Operatie Kraai) begonnen om de Republiek te dwingen tot samenwerking met het Nederlands bestuur. Bij die actie werd de historische sultanstad Djokjakarta rechtstreeks aangevallen en de Indonesische regering gevangengenomen.

Operatie Kraai begon op 19 december 1948 met een historische luchtlanding. Vóór die tijd hadden Nederlanders nog nooit zo’n actie uitgevoerd. Maar op deze datum werden het 5de Regiment Stoottroepen, het Korps Speciale Troepen – voorloper van het Korps Commandotroepen – en de Paracommando’s naar vliegveld Magoewo bij Djokjakarta gevlogen. Ook 1-15 R.I. werd hierbij ingezet: het 1ste bataljon van het 15de regiment infanterie.

Dit was één van de drie zogenoemde ‘Blijvertjes’, eenheden die waren samengesteld uit de overblijfselen van andere eenheden. Nadat de eerste 17 OVW-infanteriebataljons in 1948 waren gerepatrieerd, werden de overblijvende detachementen bijeengeveegd en heringedeeld. Zo ontstonden de Blijvertjes. De twee andere waren 2-15 R.I, (X-Brigade, Pare, Oost-Java) en 3-15 R.I. (Tandjong Poera, Noord-Sumatra).

‘Blijvertjes’ waren reguliere landmachteenheden onder de noemer ‘Oorlogsvrijwilligers’ (OVW). Op 1 juli 1948 werd het voormalige X-bataljon omgedoopt tot 1-15 R.I. De eenheid werd gecommandeerd door majoor – later overste – J.F. Scheers, was ontplooid in het district Bodja op Midden-Java en viel onder de T(ijger-)brigade onder leiding van kolonel D.R.A. van Langen. De op 19 december ingevlogen eenheden waren dus feitelijk “leden van een luchtmobiele brigade, toen die naam nog niet was uitgevonden”.

De reeds aangehaalde 21ste mei sprak generaal Spoor de historische woorden: “Indien het Nederlandse leger in de toekomst 10% heeft van jullie taaiheid, moed en moreel, dan ben ik niet bang voor de toekomst van het Nederlandse leger.” Met andere woorden: 1-15 R.I. stond definitief op de kaart. Alleen de geschiedschrijving moest hier nog iets mee.

De som van 1-15 R.I. was, onder andere door zijn gevarieerde samenstelling, blijkbaar vele malen groter dan de kwantiteit van zijn eenheden: vier tirailleurcompagnieën (met het dubbele aantal Bren-machinegeweren 7.7 mm én 2-inch-mortieren, in totaal ± 400 man), een staf en een ondersteuningscompagnie. In Operatie Kraai waren zij al na drie uur op het aanvalsdoel: Djokjakarta, noordelijk van de spoorlijn.

Hierna hebben zij een even gevaarlijke als roerige periode in Nederlands-Indië meegemaakt, waarbij de core-business van hun werkzaamheden steeds lag in dagelijkse patrouillegang en zgn. stunt-acties: ’s nachts snel te voet naderen om tegen het ochtendgloren achter de verraste vijand te zitten en een strot vuur af te geven (pagina 89). De opmars tegen de Republiek was onderdeel van een groter plan om orde en vrede op de archipel te brengen, dus die ‘strot vuur’ werd alleen bezorgd aan het adres van de terroristische tegenstander.

Tot en met de demobilisatie én het vertrek vanuit Tandjong Priok naar Rotterdam, heeft 1-15 R.I. de ellende, (tropen)kolder én schurft, eczeem en infecties (pagina 129) in de Oost mogen ervaren. Mogen, want zij waren vrijwillig. Blijkbaar heeft de combinatie tussen het vrijwillig meedoen, de afkomst uit diverse andere eenheden én het samenspel tussen onverbiddelijkheid tegen terroristische rampokkers en humaniteit tegen de bevolking generaal Spoor indertijd verleid tot die zó welgemeende uitspraak.

 

Reserve luitenant-kolonel mr. Johan Frederik Scheers had zich - via compagiescommadant bij het 9de Bataljon van het Regiment Stoottroepen (2-1 RI) en plaatsvervangend commandant van 2-7 RI van de B-Divisie (in welke laatste hoedanigheid hij deelnam aan de Eerste Politionele Actie) - opgewerkt tot commandant van 1-15 Regiment Infanterie. Op 15 juli 1948 aanvaardde hij het commando.

Met 1-15 RI werd hij ingezet bij de Tweede Politionele Actie: het bataljon werd met tientallen Douglas DC-2’s naar het vliegveld Magoewo bij Djokjakarta verplaatst met als doel de bezetting en zuivering van de hoofdstad van de republiek.

Scheers bleef tot 16 juli 1949 bataljonscommandant. De inzet bij Djokjakarta van 1-15 RI staat feitelijk te boek als de eerste luchtmobiele inzet in de Nederlandse krijgsgeschiedenis. In 1950 publiceerde Scheers zijn herdenkingsboek ‘Djokjakarta’ (156 pagina’s) in een oplage van 1.000 exemplaren.

Bert Reijgwart, indertijd dienstplichtig sergeant bij 1-15 R.I., heeft de geschiedenis van het bataljon aan de vergetelheid ontrukt én opgetekend. Mede hierdoor is gerealiseerd dat de tradities van 1-15 R.I. worden voortgezet door de Alfa ‘Java’ Compagnie van 12 Infanteriebataljon Luchtmobiel Air Assault Regiment Van Heutsz, die ongetwijfeld al even taai, moedig en geestkrachtig is. Een mooi motto voor die compagnie.

Terug naar Boven of naar Homepage

 

1815-2015 MILITAIRE WILLEMS-ORDE. 200 JAAR MOED, BELEID EN TROUW

titel

1815-2015 Militaire Willems-Orde. 200 jaar moed, beleid en trouw

auteurs

Rogier Rijpkema en Jaap Cuperus

ISBN

9789462990562

jaar

2015

pagina's

812

uitgeverij

Eigen beheer

 

 

Terug naar Boven of naar Homepage

 

2017. WAR WITH RUSSIA - GENERAL SIR RICHARD SHIRREFF

titel

2017. War with Russia. An urgent Warning from Senior Military Command

auteur

General Sir Richard Shirreff

ISBN

9781473632226

jaar

2016

pagina's

448

uitgeverij

Coronet (Hodder & Stoughton)

Klik hier als u de betekenis van het aantal sterren wilt weten!Klik hier als u de betekenis van het aantal sterren wilt weten!Klik hier als u de betekenis van het aantal sterren wilt weten!Klik hier als u de betekenis van het aantal sterren wilt weten!

Op 19 mei 2016 verscheen '2017. War with Russia'.

Het is dat we weten dat de schrijver, de Britse generaal Sir Richard Shirreff, in de laatste functie voor zijn pensionering als Deputy SACEUR (2011-2014) de op-een-na hoogste militair van het Allied Command Europe en het Allied Command Operations is geweest, anders hadden we aan zijn boek Nostradamiaanse gaven kunnen toeschrijven.

'2017. War with Russia' is echter allesbehalve profetisch, juist omdat de inhoud nauw aansluit bij Shirreff's ervaring in wargaming van huidige en toekomstige conflicten.

Zijn boek lijkt dan ook allesbehalve irrealistisch en daarom angstaanjagend. Tenminste als dit is waar we op afstevenen als we het gevaar dat uitgaat van de 'bokkensprongen' van de Russische president Vladimir Poetin niet (willen) inzien.

Blijkbaar heeft Poetin zijn redenen te geloven dat het beleid van containment van Rusland - de Amerikaanse buitenlandpolitiek die het communisme wil indammen - nog altijd bezig is. In 2008 begon Poetin een oorlog in Zuid-OssetiŽ en kleineerde GeorgiŽ, in 2014 annexeerde hij de Krim, formeel bedoeld om Sebastopol voor de Zwarte Zeevloot te behouden, en in datzelfde jaar drong hij de Donbas in het oosten van OekraÔne binnen en stichtte er de volksrepublieken Donetsk en Luhansk.

De Baltische staten (Estland, Letland en Litouwen) kunnen de volgenden zijn die ten prooi vallen aan het Groot-Russische ideeŽngoed van Poetin en de zijnen, of andere landen in het oosten van Europa die grenzen aan Rusland.

Niets zal Poetin beletten zijn doel(en) te bereiken, aldus Shirreff. Ook de nucleaire afschrikking van de NAVO niet. En dat is griezeliger dan het slechtst denkbare doemscenario.

Terug naar Boven of naar Homepage

 

25 JAAR DEFENSIE R&D-ONDERZOEK - MR. IR. PETER A.G.M. HUIJSMANS

titel

25 jaar Defensie R&D-onderzoek. Een terugblik op het management van Defensie R&D in de jaren 1985-2010

auteur

Mr. Ir. Peter A.G.M. Huijsmans

ISBN

9789048422128

jaar

2012

pagina's

110

uitgeverij

Free Musketeers

 

 

Terug naar Boven of naar Homepage

 

250 JAAR GENIETROEPEN 1748-1998 - DIVERSE AUTEURS

titel

250 jaar genietroepen 1748-1998

auteurs

Martin Elands, Joep van Hoof, Christ Klep en Herman Roozenbeek

ISBN

9789012085762

jaar

1998

pagina's

330

uitgeverij

Sdu Uitgevers

 

 

Terug naar Boven of naar Homepage

 

3 PARA. AFGHANISTAN, SUMMER 2006 - PATRICK BISHOP

titel

3 Para. Afghanistan, summer 2006. This is war

auteur

Patrick Bishop

ISBN

9780007257805

jaar

2007

pagina’s

289

uitgeverij

HarperCollins

 

Van april tot oktober 2006 werd 3rd Battalion The Parachute Regiment (3 PARA) onder leiding van Lieutenant-Colonel Stuart Tootal ontplooid in de Afghaanse provincie Helmand. Deze grenst aan Pakistan en Uruzgan. 3 Para was ‘opgeblazen’ tot 3 Para Battle Group, 1.200 militairen in totaal. In de hoofdstad Lashkar Gah werd Camp Bastion gebouwd, de basis van waaruit de Britten hun patrouilles zouden gaan uitvoeren.

Het liep allemaal anders. De patrouilles werden statische, kwetsbare verdedigingen in de vorm van platoon houses en forward operating bases (FOB´s) met sangars in afgelegen valleien in het noorden van de provincie. Voorkomen moest worden dat de Taliban de hoofdstad onder de voet zouden lopen, de zetel van de gouverneur, die niet toevallig de ‘opdrachtgever’ was van deze koerswijziging aan ISAF. De Taliban had en heeft alle belang bij grip op Helmand, de grootste opiumproducerende regio ter wereld.

Zoals uit ´3 Para´ van Patrick Bishop blijkt, wordt de Taliban behoorlijk onderschat. Sinds de ontplooiing van 3 Para in 2006 is het aantal Britse troepen dan ook opgelopen van ruim 3.000 tot bijna 8.000 nu. Stabiliteit moest er komen in Helmand, opdat een begin kon worden gemaakt met de wederopbouw. Dat de Taliban zich niet zonder slag of stoot zouden laten verdrijven, stond vast. Veel paratroopers keken – 24 jaar na dato (d.i. de Falklands) – uit naar hun vuurdoop. Een compagniescommandant verwoordde het gevoel binnen het bataljon treffend: There’s one test the parachutist wants to take, and that’s how they react under fire. Are you going to flinch (…) or are you going to pass that test?

Die onderschatting werd breed gedragen: de Taliban waren veel meer dan slippers en dish-dash dragende, bebaarde zeloten die de hele dag thee dronken en mandarijntjes aten; in het terrein bleken de mannen van “the black flag of Mullah Omar” wat materieel betreft niet echt in het nadeel met de Russische GPMG-variant PKM, eveneens Russisch 82 mm mortieren (bereik ± 3 km), de Dushka (DSHK) als variatie op de mitrailleur .50 inch, Chinese 107mm raketten, Dragunov-snipergeweren en uiteraard de Kalasjnikov en de RPG.

De gedachte om (relatieve) veiligheid te bieden om wederopbouw mogelijk te maken, resulteerde in de destructie van oorden als Kajaki, Musa Qaleh, Now Zad en Sangin. Bijna dagelijks waren er gevechten met “Terry Taliban”, onder vaak Spartaanse omstandigheden en in een allesverzengende hitte van rond de 40 à 50 graden. Zo werden voor de verdediging van Now Zad, naast tienduizenden patronen kleinkalibermunitie, maar liefst 21 handgranaten geworpen! En 91 dagen belegerd worden in Sangin was ook allesbehalve grappig…

Soms ondernam 3 Para een ‘cordon and search’ buiten de ommuurde vestingen, maar niet te vaak want “It was ideal ambush country” (p. 73). Dat was één van de grote dilemma’s, want zoals militaire wetten voorschrijven "It is much better to take the advantage rather than trying to be reactive” (p. 94). Toch was reageren op de grillen van de Taliban uiteindelijk het enige dat de Britten konden doen, met nagenoeg alle troepen geïmmobiliseerd op vaste locaties. De historisch-romantische hoofdstukken in ‘3 Para’ geven goede inzage in de kameraadschap, de heroïsche moed en de volharding van de Britse paratroopers. Dat maakt het boek dé aanrader om te lezen voordat je op missie gaat naar Afghanistan.

Terug naar Stuart Tootal, de bataljonscommandant van 3 PARA. Een pezige, grijsharige officier die heilig gelooft in leidinggeven vanaf de frontlijn. Hij ontving bij terugkomst de Distinguished Service Order (DSO), was voorbestemd om, als Full Colonel, de eerste Chief of Staff te worden van de nieuwe HQ 6 (UK) Division en werd zelfs getipt om ooit aan het hoofd van de Britse landmacht te staan. Maar, zoals de ontplooiing van het bataljon in koers wijzigde, zo veranderde ook de planning van Tootal: in november 2007 nam hij ontslag met een aanval op het Ministry of Defence zoals "poor pay for soldiers, lack of equipment, the standard of army housing and poor medical treatment afforded to his injured soldiers." Tootal was niet de enige Britse officier die zijn baret aan de wilgen hing. Een van de hoogste 22 SAS commandanten, Lieutenant Colonel Rick Williams, nam in juli 2007 eveneens ontslag, brigadegeneraal Ed Butler stopte er in juni 2008 mee (hij diende met Tootal in Afghanistan en kreeg eveneens de DSO).

Hopelijk hebben hun vervangers, hun opvolgers, geleerd van de eindeloze rij lessons learned uit Helmand. Van “the risks of using predictable routes”, het houden van shuras met dorpsoudsten “in open country” op een locatie die je zelf uitkiest, vóór vertrek buiten de kampementen drills herhalen en wapens inschieten, letten op de combat indicators (“the absence of the normal and presence of the abnormal”, p. 156) en dismounted patrolling (uitgestegen patrouilles) dat veruit de voorkeur verdient boven het onder pantser blijven rondrijden - onzichtbaar voor de lokale bevolking.

Het echte knelpunt voor 3 Para was de logistiek, zowel de herbevoorrading met klasse I, III en V als de afvoer van de vele gewonden (CASEVAC): 46. Voeg daaraan toe dat 14 collega’s sneuvelden en een neerwaartse spiraal in gevechtsbereidheid en moreel zou helemaal verklaarbaar zijn geweest. Zou, want paratroopers zouden geen paratroopers zijn als zij zich niet overal doorheensloegen en steeds weer doorpakten – “cracking on” noemen zij dat, “screw the nut”. Alsof er in 2006 niets is gebeurd, is 3 Para in maart 2008 opnieuw ontplooid in Helmand. Logisch als je private Peter McKinley’s woorden leest: We are airborne gods. The whole army hates us because we are fucking mega. They hate us for the way we act, the way we walk and hold our heads high.” (p. 14)

Terug naar Boven of naar Homepage

 

400 GENEESKUNDIG BATALJON, 1995-2011

titel

400 Geneeskundig Bataljon, 1995-2011

auteur

400 Geneeskundig Bataljon

ISBN

N.v.t.

jaar

2011

pagina's

344

uitgeverij

Onbekend

 

 

Terug naar Boven of naar Homepage

 

48 UUR MEETRAINEN MET DE KRIJGSMACHT - SANDER KOENEN

Speciaal gelanceerde website ter promotie van het boek '48 uur meetrainen met de krijgsmacht' van Sander Koenen!

titel

48 uur meetrainen met de krijgsmacht

auteur

Sander Koenen

ISBN

9789059563148

jaar

2010

pagina’s

160

uitgeverij

Fontaine

 

Als je al “tig” jaar bij de landmacht werkt, denk je al een en ander te weten over organisatie en werkwijze. Dat dit niet altijd het geval is, bewijst Sander Koenen met zijn boek. Koenen kende ik al van zijn eigen website met lezenswaardige stukken en zijn artikelen voor de populair-wetenschappelijke tijdschriften Kijk en Quest.

Koenen is met nadruk geen Arnold Karskens, Joeri Boom of Peter ter Velde, maar ‘gewoon’ oprecht geinteresseerd in en gefascineerd door de wondere wereld die Defensie is, door “de manier waarop militairen met hun vak en met elkaar omgaan. En hun bereidheid om een buitenstaander daarin mee te nemen.”

Die ‘way of life’ is geweldig, zeer populair bij de jeugd en er is niets wetenschappelijks aan. De krijgsmacht is één groot bolwerk vol kennis en kunde, skills en drills, waarbij ‘één voor allen, allen voor één’ voorop staat: samen behaalt iedereen meer resultaat. Mij is geen organisatie bekend die zo kan boeien als de krijgsmacht: afwijkende werktijden en –locaties (denk aan Afghanistan), aan het werk moeten als gevolg van gewapende conflicten, crises en natuurgeweld, de omgang met wapens en met elkaar, een eigen taaltje met een woud aan afkortingen.

Als pleun was ik in de eerste plaats geinteresseerd in zijn landmachtonderwerpen: paraspringen, de genie, geleide wapens en de Luchtmobiele Brigade. Bij die laatste beginnnen is erg verleidelijk, omdat ik daar – als ik dit schrijf – geplaatst ben. Opvallend is dat een woordvoerder over deze brigade zegt: “De brigade is opgericht om snel en over de hele wereld te kunnen opereren.” Dat laatste is niet zo. Organiek zou de eenheid worden ingedeeld bij de (rapid) reaction forces van de NAVO, eenheden in het kader van het concept Mobile Counter Concentration Defence. Aan het eind van het bestaan van de Sovjet-Unie en het Warschaupact ging de strategie uit van een aanval met mobiele eenheden op de vijandelijke zwaartepunten, waarbij eenheden snel naar plaatsen moesten worden gedirigeerd waar de tegenstander een doorbraak wilde forceren. De vereiste mobiliteit en flexibiliteit om snel troepen naar vooraf onbekende locaties binnen het NAVO-territoir te sturen ontbraken met name bij de landstrijdkrachten. Daarin moest een Luchtmobiele Brigade verandering brengen. De brigade is dus in grote mate een mooi overblijfsel uit de nadagen van de Koude Oorlog.

Terug naar Koenen’s boek, want ook het kadertje over ersatzinfanterie is interessant, hoewel ook geneeskundige functies van deze regel zijn uitgezonderd. Als laatste opmerking aangaand luchtmobiel is dat één klik op het inregelwiel met een schaal van 6400 mils “op zeven kilometer afstand een meter naar rechts of naar links is”. Dat is toch echt precies 6,4 km, wat een behoorlijk verschil kan zijn als je met mortieren met een maximale effectieve dracht van 5,7 km (81 mm) of 8,1 km (120 mm) in het voorterrein vuurt.

Tot zover mijn gemakkelijke muggenzifterij. Want Koenen’s boek is natuurlijk vooral zeer lezens- en bezienswaardig, zowel op het informatieve als fotografische vlak (het oog wil zeker ook wat). De lay-out is modern opgezet, zodat ook de cola-patat-Nikes-generatie geboeid blijft. Alleen... tsja, het is nogal kort, 48 uur meetrainen met de krijgsmacht. Van mij had Koenen ook een jaar lang mogen meedoen...

Terug naar Boven of naar Homepage

 

50 JAAR TECHNISCHE DIENST IN BEWEGING - JEOFFREY VAN WOENSEL

titel

50 jaar Technische Dienst in beweging. Van Reparatie Inrichting naar Integrale Materieel Verzorging

auteur

drs. J(eoffrey) T.W.H. van Woensel

ISBN

9090069372

jaar

1994

pagina's

312

uitgeverij

Stichting 50 jaar Technische Dienst

 

 

 

Terug naar Boven of naar Homepage

 

50 JAAR VROUW IN DE KONINKLIJKE LANDMACHT

titel

50 jaar vrouw in de Koninklijke Landmacht. Greep uit de historie

auteur

Luitenant-kolonel voor Bijzondere Diensten b.d. E. Staf

ISBN

N.v.t.

jaar

1994

pagina's

216

uitgeverij

Vereniging Vrouwelijke Militairen Koninklijke Landmacht & Pasmans Offsetdrukkerij

 

 

 

Terug naar Boven of naar Homepage

 

WAT ZEGGEN DE STERREN?
Absoluut lezen
Een aanrader
Redelijk goed
Niet eerste keus
Beter nooit lezen*

(* troep, tinnef, rommel, bagger)

Terug naar Boven