 |
||
 |
ROSS KEMP |  |
 |
||
Verschenen in juni 2009:
 |
|
Ross Kemp 'On Afghanistan'
De 1 meter 83 lange, kaalhoofdige Ross Kemp (Barking, Essex, 21 juli 1964) is een man met een ietwat vreemde carrière. Ma was kapster, pa politieagent. Hij studeerde toneel aan de Webber Douglas Academy of Dramatic Art in London. Van februari 1990 tot oktober ’99 speelde Kemp de stoere Grant Mitchell in de serie ‘EastEnders’, de BBC-variant van 'Goede Tijden, Slechte Tijden' die al loopt sinds 1985. |
 |
Kemp heeft een bijzondere band met de Special Air Service (SAS): als gastacteur in de sitcom ‘Extras’ beweert hij een SAS-training te hebben gevolgd. In de ITV-serie Ultimate Force speelde Kemp staff sergeant Henry ‘Henno’ Garvie, de intelligente, kalme en moedige leider van SAS Red Troop. Hij heeft gediend in de Golfoorlog, de Falklandoorlog en Noord-Ierland.
In ‘Ross Kemp. Return to Afghanistan’ flikt hij ‘t weer: voor de tweede maal bezoekt hij de ‘Britse’ provincie Helmand in het zuiden van Afghanistan. Vanaf Camp Bastion, het grootste kamp van de Britten in Afghanistan, gelegen ten noordwesten van Lashkar Gah – hoofdstad van Helmand. Hier vechten de Britten hun aandeel in de strijd tegen de Taliban.
 |
Na ‘Ross Kemp in Afghanistan’ (2008), dat in Nederland bekend werd door haar vertoning op Discovery Channel, is de eerste aflevering van Ross Kemp. Return to Afghanistan door Sky One in Groot-Brittannië uitgezonden op 1 februari 2009. Het wachten is nu dus op de in het Nederlands ondertitelde afleveringen op Discovery. Op 24 juli 2008 was op Discovery Channel het eerste deel te zien van de 5-delige documentaireserie ‘Ross Kemp in Afghanistan’. Kemp was van maart tot september 2007 embedded met het 1st Battalion The Royal Anglian Regiment (Vikings) in Helmand. |
Het was een zeer zware missie, die het bataljon uit de Alexander Barracks in Pirbright, Surrey, Engeland maar liefst 68 gewonden en 9 doden kostte. Bij terugkomst ontving één op de acht militairen van het bataljon een dapperheidonderscheiding… Een doekje voor het bloeden, en achteraf.
Ross Kemp’s documentaire begint met de opleiding van de eenheid. Hij doet mee aan een FIBUA-training – wat wij optreden in verstedelijkte gebieden (OVG) noemen – in de Copehill Down Village op de Salisbury Plains. Het is een chaotische oefening, waarbij duidelijk de puntjes op de i moeten worden gezet. Regelmatig gaan (onder)officieren uit hun dak omdat het niet loopt zoals het zou moeten lopen. Maar de beelden – en de vakbekwame interviewstijl – laten niet alleen het falen of welslagen van Fighting In Someone else’s House (FISH) – zoals de militairen zelf FIBUA noemen – zien.
(FISH & CHIPS: Fighting In Someone else’s House & Creating Havoc In People's Streets)
Het laat vooral de zaken zien die je normaal niet ziet: echtgenotes die over de angst van de uitzending praten, een jong broekie van 18 jaar dat net niet meer bij moeders pappot zat, de eerste zes weken in Helmand waarin al twee doden te betreuren waren. Grote offers hebben het (relatieve) succes van de missie bepaald, maar het belangrijkste doel werd gehaald: het bieden van veiligheid aan ‘de mensen van goeden wil’ en het oplevende Taliban-gevaar elimineren.
Kemp is de eerste journalist die even dicht, zo niet dichter, bij de frontlijn komt dan Max Hastings tijdens de Falklands War. (Hastings, oorlogscorrespondent van de BBC en de krant London Evening Standard, was de eerste journalist die het bevrijde Port Stanley binnenliep. Een jaar na de Falklandsoorlog publiceerde hij The Battle for the Falklands.
De complete serie ‘Ross Kemp in Afghanistan’ is in Nederland uitgezonden op 24 en 31 juli én 7, 14 en 21 augustus, steeds om 21.00 uur.
Ross Kemp, Return to Afghanistan
Major Nick Calder (boven en onder), commandant van de Delta Company, 5th Battalion the Royal Regiment of Scotland (5 Scots) en later onderscheiden met het Military Cross.
In ‘Ross Kemp. Return to Afghanistan’ is het team op pad met de Delta Company, 5th Battalion the Royal Regiment of Scotland (5 Scots) onder leiding van Major Nick Calder.
Kemp en zijn crew (regisseur, camera- en geluidsman) al binnen achtenveertig uur verzeild in aardig wat, steeds agressiever wordende gevechtscontacten (TIC’s), lopen ze diverse keren in hinderlagen (‘ambushes’) van de Taliban en worden ze op een gegeven moment zelfs van drie kanten door de insurgents omsingeld in een quala.
Major Nick Calder kreeg, samen met twee andere militairen van zijn eenheid in Canterbury, op 5 maart 2009 uit handen van Lieutenant General Sir Graeme Lamb het Military Cross voor “his conduct during the recent deployment in Musa Qal'eh with the Delta Company”. […] “The area where the Delta Company was based was flanked by large concentrations of enemy fighters and as the only light infantry in the area, it was responsible for the task of patrolling the surrounding Green Zone. During battles with the enemy the Major was described as "constantly demonstrating the utmost physical courage".
In de afleveringen 1 en 2 van ‘Ross Kemp. Return to Afghanistan’ zijn de operaties Cap Fox en Small Qats in volle gang. Plaats van handeling is de door de Taliban gecontroleerde Green Zone in de omgeving van het stadje Musa Qaleh, in het bijzonder een gebied dat The Garden wordt genoemd, een dichte maïs/wiet-vegetatie die ideaal is voor de Taliban om in te verzamelen of te hergroeperen. Dus laten de Britse militairen er hun artillerie op los.
Als de compagnie ‘gewone’ vuursteun nodig heeft, roepen ze de hulp in van het Mastiff Medium Protected Patrol Vehicle (MPPV), een 6 x 6 aangedreven, blast-resistant pantserwielvoertuig met de nodige vuurkracht: 40 mm granaatlanceerder, 7.62 machinegeweer (GPMG) en .50 machinegeweer. In de serie zie je een Javelin-antitankraket – met een bereik van 2½ km – afgevuurd worden vanaf de Mastiff. |
 |
Het is augustus 2008. Pas in december 2007 slaagden de International Security Assistance Force (ISAF) en de Afghan National Army (ANA) erin het stadje en het Musa Qaleh District Centre in handen te krijgen. Van het districtscentrum wordt snel omgetoverd in Musa Qaleh Forward Operating Base (FOB). De Taliban blijven steeds in de onmiddellijke nabijheid van de patrouillebasis en het stadje, dus zigzaggen de Britse militairen letterlijk door het gebied om de Taliban te ‘neutraliseren’.
Of dat nog niet genoeg is zijn de militairen ten prooi aan hitte-uitputting, een virus dat rondwaart en diarree en braken veroorzaakt (waardoor de Thunder Boxes – toiletten – elke dag moeten worden leeggebrand) en nog veel meer.
De oorlog van de 21ste eeuw…
Aan het einde van de tweede aflevering gaat D-Coy naar Mount Doom. De zeven kilometer ernaartoe nemen vier (!) uur in beslag. Bij zonsopkomst zal samen met de Afghan National Police (ANP) een verrassingsaanval worden uitgevoerd op Mount Doom (een verwijzing naar Tolkien), de thuisbasis van hoge Taliban-commandanten. De vraag is of de operatie een succes zal worden? In welke quala’s zitten de Taliban?
Zie ook: tethered goat-strategy.